شوهر مظلوم!
_funny.jpg)
«همسرم با غم تنهایی خود خو می کرد»(1) موقـع بحث هوو لیک هیاهـــــو می کرد!
بسکه با فکـــر و خیالات عبث می خوابید نصف شب در شکـم آن زنه چاقو می کرد!
وقتی از رایحه ی عشق سخن می گفتم زود پا می شد و تی شرت مرا بو می کرد
طفلکی مادر مــن آش که می پخت زنم- معتقد بود در آن جنبـــــــل و جادو می کرد
بهـــر او فاخته می دادم و می دیدم شب داخل تابـــه به آن سس زده کوکو می کرد!
آخـــــــر برج کــــه هشتم گرو نه می شد باز از مـــــن طلب ماهــــی و میگو می کرد
فیش دریافتــــــــــی بنده از او مخفی بود زن همکـــــار ولی دست مـــــرا رو می کرد
دخل یکمـــــــــاه مرا می زد و ظرف یکروز خـــرج مانیکــــــــور و میزامپلی مو می کرد
گـــــر نمی دادم بــــــا اشک سر مژگانش آب می زد بــــــــــه ته جیبم و جارو می کرد
هر زنی غیر خودش عنتــــر و اکبیری بود شخص «جینا...» را تشبیه به «...لولو» می کرد!
مثل آن کارتـــــون از لطف مداد جـــــــادو بوالعجب شعبده ای بــا چش و ابرو می کرد
دکتر تغذیه ای داشت که ماهی صد چوق می گرفت از مــــن و تقدیم به یارو می کرد
صد گرم چونکه بر آن اسکلت افزون می شد عصبی می شد و لعنت بـــه ترازو می کرد
عاقبت هیکل پنجــــــاه و سه کیلویی را خون دل خورده و پنجــاه و دو کیلو می کرد
حسرت زندگی خواهــــر خود را می خورد کاو بــــه مچ - تـــا سرآرنج- النگو می کرد
نظـــــــــــر مادرش از هر نظری حجت بود هر چــــــــه می کرد فقط با نظر او می کرد
بر خلافش اگـــــر آن دم نظری می دادم لنگــــــه ی کفش نثــــار من هالو می کرد
کاشکی دست بزن داشتم امــا چه کنم که خدا قسمت او شوهـــــر مظلومی کرد!
....................................
(۱):از دوست عزیزم،شاعر گرانقدر جناب حمید واحدی
شهر خاطرات ...
(نامه تهران بزرگ به طهران قدیم!)
الا ای کـــــودکی هــــــــــایم کجایی؟ کجــــــــــــا شد راه و رسم آشنایی؟
اگـــــر از مخلصت جویـــــــــای حالی به غیــــــــــــر از دوری ات نبوَد ملالی
شوم قربان تــــــــــــــای دسته دارت منـــــــــم در حســــــــرت آن روزگارت
به غیر از چند عکس نصفــه-نیمـــــه ندارم سهــــــم از ایــــــــــــــام قدیمه
در آغــــــــــــوش طبیعـت بودم آن روز چه آســــــــوده چه راحت بودم آن روز
تمام اهــــــل تهـــــــــران بنده را اهل روند زندگی شـــــــــان ساده و سهل
تمــــــــــــــام خوابهـــــــایم بود رنگی کجـــــــا رفتی عمــــــو شهر فرنگی؟!
نمی دانستی آخــــــــــــر مرد چوپان چراگــــــاه تــــو را بلعـــــــــــــد اتوبان
هوای گلّـــه بـــــــــــــود و بیم گرگت چه هـــــــا آمد از این مـــــــــار بزرگت
کجا شد باغ و دشت و سیر و گلگشت شدم تهـــــران ابرشهــــــــر درندشت
یهـــــــو زرت مرا قمصـــــــــــور کردند مرا از ســـادگی هـــــــــــــا دور کردند
به جــــــــای صرفه جویی،خودکفایی تجمّــــــل آمد و مصرف گـــــــــــــرایی
دگـــر گم شد چه لوطی و چه مرشد کجــــــــــــا آواره گشتی بچّه مرشد؟!
مدرنیتــــه برایم دوخت پــــــــــــاپوش خدایا گیوه هــــــای خوشگلم کوش؟!
خیابانهــــــــای من گرچه شده شیک بــــــــــــــه زنجیرم کشیده این ترافیک
فکنده رشتـــــــه ای بر گردنم دوست کــــــه دائم می کَند از کلّه ام پوست
به یکباره کجــــــا گشتند پنهـــــــــان کجــــــاوه،پالکی،هـــــودج،دلیجان؟! (1)
ز بــــــــــــوق و دود خودروهای طرفه شده حاصل مرا سرســـــــام و سرفه
همه، جــــا خوش نموده پشت رل ها ز پـــــــا افتـــــــــادم از دست اتول ها
ز دود و دم هوایم رنگ خـــــاک است دلم از بهــــــــــر اکسیژن هلاک است
کجا شد آن سحرهـــــای مــــــه آلود هوای پــــــــــاکم آخـــــر دود شد دود
کجــــــــــــا رفتند سقــــاخـــانه هایم قنـــــــــــاتی نیست دیگـــــر از برایم(2)
دل این مردمان بــــــــا مد عجین شد همه تن پوششان تی شرت و جین شد
مد آن دوره حُسن خلـــــــق و خو بود مرام خلـــــــق حفـــــظ آبــــــــــرو بود
کجـــا از شخص سی دی در می آمد از آنهـــــــــــایی کـه دیدی در می آمد
کجــــــــــــا شد لوطیان بــــــا مرامم جوانمـــــــــــردان مـــــرد و نیک نامم
جوانمــــــــــــــردان تهی کردند منزل بــــه جــــــــــــایش آمد اوباش و اراذل
از آنســــــــــو هر که نامم را شنوده به سرعت جــــانب مـــــــــن رو نموده
به ذوق و شـــــوق بسته بار و بندیل شده آویــــز بنــــــــــده عیـــن قندیل!
به زعم خـــــــود پی کسبی مناسب وبالــــم گشته بــــــا یک شغل کاذب
از آنســــــــــــوتر در این هاگیرو واگیر سیاست آمــــــده داده به مــــــا گیر
ز دعواهـــــــــــــای حزبی و سیاسی بگیرم گـــــاه ســـــــــــــر درد اساسی
جنــــاح و حزبهــــــای جور واجــــــور نموده حـــــــــال مـــــا را سخت ناجور
میــــان این و آن گــــردد زد و خـــورد ولی از مـــــــــن دک و دنده شود خرد
چـــــو وقت انتخــــــــــــابات از ره آید ز غوغــــــایش مـــــــــــرا زحمت فزاید
شوم داغ از تنـــــــور انتخــــــــــابات نمی دانم چــــرا !Some like it hot؟(۳)
مرا زین تــــاب روزافـــــــــزون تب آید کــــه جانـــــــم از سیاست بر لب آید
بچسبـــــــــانند تهمت بـــــــر رقیبان که افزونتــــــر شــــــــــود رای حبیبان
کـــــــــــــــــه از روی رقیبان آب بردن شده الســــــاعه عیـــــــن آب خوردن
مــــوادّ لازم پرونــــــــده ســــــــازی: دو من تهمت، سه قطره چسب رازی!
کنــــــــــــــــون القصـــه آرامی ندارم از آن ایــــــــام جـــــــــــــز نامی ندارم
الا ای یاد تـــــــو یـــــــــــــار و ندیمم به قربـــــــان تـــــــــــــو طهران قدیمم
بکــــــن لطفـــــــــی برای آشنایت مگیر از مــــــــن خیــــــالت را، فدایت!
مرا با یاد خـــــــــــود دمساز گردان به شهــــــر خاطـــــــــــــراتم باز گردان...
اسفند ۸۶
...............................................................
(1):وسایل نقلیه ی قدیمی -قبل از اینکه "کالسکه بخاری" (!)سر و کله اش پیدا شود!
(2):آب طهران از این قناتها تهیه می شد و در هر محله سقاخانه ای بود.
(3):فیلم معروف "بیلی وایلدر"- "بعضی ها داغشو دوست دارند!"
کارت پستالی از طهران قدیم کلیک
"چی چست"نیز با یک مثنوی به روز شد کلیک (جان جهان + معرفی کتاب "او نویسی")
حَجُکَّم مقبوُلٌ سَعیُکُم مَشکوُرٌ ویروُسُکُم مَعدوُمٌ !
سوغات حاجی!
کــــاروانت رسیـــد ای حاجی! سفــر عمــره گشت طی حاجی!
آمــدی در فرودگـــــاه و رسید چمدانهـــای تـــو ز پی حاجی!
وزن بـــــار تــو را زدم تخمین روی همرفته شصت «ری»حاجی! (1)
جای سوغات، بوسه دادی و توش آنفلانزای نــــو عA (اِی)حاجی! (2)
(رندی آمد بــــه موقــع بوسـه- بـر رخ تـــو گذاشت نی حاجی!!)
شکر لله کــــه بعد از این سخنت حُرمت مطـرب است و می حاجی!
«پلیر» هــا ز مکــــــه آوردی و زدی دگمــــه ی «پِلِی» حاجی!
شب کــــه رفتند جمله ی فامیل دم گرفتــــــی دلی- دلی حاجی!
کردی اطعــــامِ هشتصــد نفری ســور تـــــو برقرار هی حاجی!
مُشبَعــــان آمدند و هی خوردند جائع از جـــــوع مُرد ای حاجی!
نهمین عمـــره ات قبـــول، بگو دهمین عمــره هست کی حاجی؟!
*
-گرچه اول رسید «...مان پور»ش- گفت این شعر را « سُلِی..» حاجی!!
(1): ری:از واحدهای توزین قدیمی-معادل چهار من تبریز
(2): «آنفلانزا» میکروب ضعیف شده ی «آنفلو آنزا» می باشد!
تکمله ی پست توپولف...
۱-نتیجه ی مشابه تمامی کمیته های تحقیق و تفحص سانحه های هوایی:
سقوط (!)سرشار از ناگفته هاست!
۲-از برج مراقبت ابن محمود به ما خبر دادند:چه نشسته ای که شعر توپولف شما را روز روشن هایجک (Hijack) کرده اند!(مدارکش هم در کامنت دانی پست قبل موجود است!) ما که عادت کرده ایم اما می ترسیم روزی خود ما را هم -مثل انوری- هایجک کنند! کسی نیست که بگوید:هایجک آن هم شلغم! علی ای حال(یا ضد حال) تا اینجا که آمده اید بد نیست یادی از هواپیما رباعی ما نیز بکنید. کلیک
توپولف (۱)
من هلاک تو و خاک زیر پاتم، توپولف!
من زمین خوردهی جعبه ی سیاتم،توپولف!
کشتهی تیپ زدن و قـدّ و بالاتم، توپولف!
مردهی ریپ زدن و ناز و اداتم، توپولف!
قربـون اون نوسانــات صداتم، توپولف!
یه کلوم ختم کلــوم بنده فداتم، توپولف!
□
من هواپیما ندیدم اینجوری ناز و ملــوس
میپری پر می زنی روی هوا عین خروس!
بذار ایرباس واست عشوه بیاد- دراز لوس-
بدگِلا چش ندارن ببیننت، خوشگل روس!
قربون چشات برم، محــو نیگاتم ، توپولف
یه کلوم ختم کلــوم بنده فداتم، توپولف!
□
مـــا رو میبری نقـــاط دیدنی وقت فرود
گاهی وقتا سر کـــــوه و گاهی وقتا ته رود
می فرستن همه تا سه روز به روحمون درود
می خونه مجری سیما واسمون شعر و سرود
چرا ماتم می گیرن ، مبهوت و ماتم توپولف!
یه کلــوم ختم کلــوم بنده فداتم، توپولف!
□
وقتی عشقت میکشه گاهی با کلّه می شینی
به جـــــای باند فرود، توی محلّه می شینی
یا میری تــــوی ده و رو سر گلّه می شینی
زودی مشهور میشی، رو جلد مجلّه می شینی
پی گیرعکســــــا و تیتر خبراتم توپولف!
یه کلــوم ختم کلــوم بنده فداتم، توپولف!
□
می خوام از خدا که یک لحظه نشم از تو جدا
چونکه وقتی باهاتم هی می کنم یـــــاد خدا
بدون نذر و نیـــاز بــــــا تو پریدن ، ابدا!
می کنم بعد فرود تمــــوم نذرامـــــو ادا
واســه جنّت بلیتت گشتــــه براتم، توپولف!
یه کلـــوم ختم کلــوم بنده فداتم، توپولف!
□
تو که هی رفیقــــای ایرونیتو یاد می کنی
کی میگه تــــو انبارای روسیه باد می کنی؟
ما رو پیک نیک می بری، سقوط آزاد می کنی
خدا شــــادت بکنه ، روحمونو شاد میکنی
بری تا اون سر اون دونیا(!) باهاتم، توپولف!
یه کلــوم ختم کلــوم بنده فداتم، توپولف!
..................................................................
(۱): البته بنا به تلفظ و رسم الخط روسها( Туполев )،باید تلفظ توپُلِف ( Tupolef)صحیح باشد حالا چرا ما آن را ایتقدر تُپُل تلفظ می کنیم نمی دانم!
معرفی کتاب...
نزدیک ته خیـــــــار!
| |
|
به نقل از :سایت دفتر طنز |
برای املت دسته دار ناصر فیض! (با تشکر از آرشیو!) لینک
تبریک وعیدی!
عید نیمه شعبان
عید بزرگ نیمه شعبان و میلاد فرخنده امام عصر و مقتدایمان حضرت اباصالح المهدی(عج) بر عموم منتظران عاشق مبارک باد. این ترانه ترکی را هم به عنوان عیدی قبول و دانلود کنید با شعر بنده و آهنگسازی و خوانندگی رضا خبیری
گوزلرین شانلی گونش دیر، باخیشین شانلی سحر
گــــــــؤز آچیرلار سنین عشقین لـه بوتـــون پنجره لر...
لینک دانلود (با فرمت mp3 )
http://dpp.irib.ir/index.php?option=com_content&task=view&id=1829&Itemid=213
استعفـــــــــــا کرده ای و راهی شده ای
در خطّ سهـــــام و سهم خواهی شده ای
در حزب«روی» نمی روی یکمــاهی است
ای قافیـــــه جـــان! فراجناحی شده ای!
شعری برای اسب...!
اسب حيوان نجيبي است اگر بگذارند
چون بشر کیس عجيبي است اگر بگذارند
سم بکوبد به زمین توی چراگاه جمال
گاهش از عشق نصیبی است اگر بگذارند
گیرم از یونجه ی تر معده ی خود پر سازد
در دلش حسرت سیبی است اگر بگذارند
چه کم از این پسران رپ و ریپی دارد
طالب زینت و زیبی است اگر بگذارند
چه بسا اسب که اسباب سواری را باخت
طعمهی ساده فریبی است اگر بگذارند
اسب عاشق شد و فرمود :"نجابت کشک است
بوسه هم حس غریبی است اگر بگذارند
زین و دل داده ی آن یال پریشانم و دل-
گیرِ افسار حبیبی است اگر بگذارند
نعل در آتش دل می نهم از یورتمه اش
در دلم طرفه لهیبی است اگر بگذارند..."
نر اگر بود که صد در صد او مشتاق است
مادیان نیز صدی- بیست اگر بگذارند!
"بوالفضول" آمده و هیبت طنزش مخفی است
طنز پرداز مهیبی است اگر بگذارند !
بعد از مدت مدیدی "اینجا" و "بورا" یمان(!) را نیز به روز کردیم !
ننه جون!
از تورم چه خبـــــــر؟ آمــــارو رو کن ننه جون!
بیا بـــــا خبرنگــــــــــارا گفتگــو کن ننه جون!
شب میرم مناظره، عصــــــری برو یک تک پا
قیمت برنج رشتو پرس و جو کن ننه جون!
رو نمــــــــودارای بانک مرکــــــــــزی آبی بزن
پستی و بلندیشو یه دست اُتو کن ننه جون!
بیا اصلا پیش من بشین و زوم کن روی بحث
وقتی دیدی کم آوردم های و هو کن ننه جون!
نخ و سوزن بیار و فوری رفو کن ننه جون!
عین این قافیه مـــــــــون عین خیالت نباشه
هرکی گیر داد یه جوری رفع و رُجو(!) کن ننه جون!
تو بیا باهاش یه کم بگو-مگو کن ننه جون!
عصبانی نشی؟ چادرو نبندی به کمر؟
جلو دوربین بده، حفظ آبرو کن ننه جون!
وسط مناظــــــــــــره با دو تا لیچار خفن
مجری برنامـــــــــه رو عین لبو کن ننه جون!
همه آمارا و مدرکــــــــــــــا دروغن به خدا
استناد به حرف عمّه و عمو کن ننه جون!
جاتو خالی می بینم تـــــــــو گفتگوی خبری
بیا و به طــــــــــــور ویژه گفتگو کن ننه جون!
کارشناسا اگــــــــه رو حرف تو حرفی بزنن
چوب جاروتو تو حلقشون فرو کن ننه جون!
یه سخنرانی برام عین هلو کن ننه جون!
چارقد گُل گُلی سرکن، یه کمی وَسمه بکش
نقشه ی پیرهنتو "آی لاو یو" کن ننه جون!
آبروداری کـــــــــــــــن و تهمت و افترا بزن
بچلون رقیبمــــــــــو، بی آبرو کن ننه جون!
به دروغ و افترا چن روزی خو کن ننه جون!
واسه من کرور-کرور رای آرزو کن ننه جون!
*
قربـــــون شمّ سیاسیت! بوی حلوای کیه؟
کف دستای حنـــا بسته تو بو کن ننه جون!!
(طنزی که هم اینک به دستمان رسید...!)
شیوه نظر سنجی سایتهای طرفدار هر یک از کاندیدا ها ،در آستانه ی انتخابات...
اعلام حمایت شخصیتهای کارتونی از کاندیدا ها...!
( روند تبلیغات انتخاباتی در صورت تقلیل سن رای دهندگان...)
عجله ای ندارم.بعد از انتخابات بیدار می شوم!
زیبای خفته ضمن حمایت از کروبی:
به شاهزاده پیامک زدم اگر بیایی من را ولش؛ اولویت با ایشان است!
امیدوارم با دستگیری تناردیه و اذناب ایشان توسط گشت ارشاد، آفتابه ای را که با آن از چشمه آب می آوردم ،وبال گردنشان ببینم!
نوار سبز من مگر معلوم نیست؟
شرک (در معیت فیونا) ضمن حمایت از موسوی:
مشکی سوراخه! رنگ عشق"سبزه"!
این آقا چقدر مهربونه!
بوشوگ ضمن حمایت از کفاشیان(!) :
آخ جون دلال بازی!....لوک را به باشگاه دالتونها می برم!
لنگه کفش پرتاب شده به بوش، لنگه کفش گمشده ی من بود.
سیندرلا ضمن شرح سوابق مبارزاتی خویش و حمایت از موسوی:
قرار است قبل از مهمانی شام و تا قبل از ساعت موعود، با اسکیت در سطح شهر پوستر پخش کنم!
ههو هو....ههو...ههوووو
آقای ووپی ضمن حمایت از کروبی:
شرمنده ی تنسی و چاملی ،تخته سیاه سه بعدی من دربرابر طرحهای ایشان کم آورد!
من در دانشگاه، همکلاس و مشاور ایشان بودم!
دکتر ارنست ضمن حمایت از رضایی:
نه تنها من بلکه همه ی واجدین شرایط جزیره به ایشان رای می دهیم!
گلوم در جمع پر شور مردم لی لی پوت ضمن حمایت از موسوی:
دانستن حق مردم است.مشخص است که وضعیت اقتصادی،فرهنگی سیاسی،ورزشی ،سیاحتی، زیارتی ، مهارتی ،حرارتی و .... مملکت که به اینجا کشیده است به آنجا هم می کشد!
(طنزی که هم اینک به دستمان رسید...!)
با یک روز تاخیر...!
خرس قطبی
بای(!) :سعید سلیمان پور
برادر کوچک عروس خانم با شادی زایدالوصفی پرسید:
یعنی آقا فریبرز شما می دونی خارجی ها چی میگن؟
فریبرز با حالتی خجالت زده نیم نگاهی به پریسا کرد و بعد سرش را پایین انداخت و آرام گفت:
خب بعله..کارمن ترجمه س!
لبخند رضایتی بر لبان پدر و مادر فریبرز نشست.
حسن کوچولو سریع کنترل تلویزیون را برداشت و زد شبکه چهار.دست بر قضا فیلم مستندی از خرسهای قطبی -به زبان اصلی - پخش میشد که بر روی برف و یخ مشغول بازیگوشی بودند و یک آقا و خانم روی تصاویر، انگلیسی صحبت می کردند.
-آقا فریبرز !بی زحمت ترجمه می کنین؟
فریبرز روی مبل جابه جا شد و سرش را به طرف تلویزیون متمایل کرد و و آن را کمی کج گرفت
حسن صدای تلویزیون را بلند کرد.آقا و خانم همچنان داشتند صحبت می کردند.
آقاهه میگه متابولیسم خرسهای قطبی جوریه که می تونن در قطب شمال ،سرماهای سخت را تحمل بکنن و این کارایی در دیگر انواع خرسها وجود نداره
اندکی مکث کرد و چند جمله ای گوش داد:
خانمه میگه خرسهای قطبی گوشتخوارن و حس بویایی خیلی قویی دارن و بیشتر اوقاتشون روی یخهای شناور میگذره
حسن گفت:ای ول! آقا فریبرز ...
عروس خانم در حالی که لپهایش گل انداخته بود سرش را به زیر انداخت.
با تعجب دوباره زد کانال چهار آن آقا و خانم همچنان داشتند انگلیسی صحبت می کردند اما از خرسهای قطبی خبری نبود. صداها از دهان آقا و خانمی بیرون می آمد که روپوش سفید پزشکی پوشیده بودند و با خودکار نقاطی را روی یک عکس رادیو گرافی به بینندگان نشان می دادند. زیرنویسی هم در حال عبور بود که از بینندگان به خاطر اختلال در صدا و تصویر شبکه، عذر خواهی می کرد...
مزه ی عشق!
عاشق شدن ای وای چه شیرین مزه ای داشت
دیدی که دل مــــــن چــه دل و جُربزه ای داشت
بنشست سر میز جمــــــــــــال تـــــو و گارسون
از بعد غذاهـــــــا دسر خوشمــــــــزه ای داشت
یک لرزه ی شیرین به دل افتـــــــــــاد که عشقت
انگـــــــــار برایم عســــــــــــل و خربزه ای داشت
از هر دو لُپت بوســــــــــه به من دادی و احسنت
این "لُپ لُپ" ات ای دوست عجب جایزه ای داشت
آن نرگس بیمــــــــار تــــــــــــــــو را دیدم و دیدم-
چون قافیـــــــــــه ی بنده خفن عارضه ای داشت
دادم ز پی لعــــــــل تـــــــــو درخواست کتبـــــــی
صد حیف کـــــــه در پاسخ من لب گزه ای داشت
کفــــــــــر ســـــــــــــر زلفـــــت بدلی بود و در آمد
پیغمبر ایـــــــــــــــام چه خوش معجزه ای داشت
همچـــــــون دل مـــــــــــا تنگ نشد وقت سرودن
این قافیه چون سبک و سیاق تزه ای (!) داشت...
تزه = تازه ی ترکی!
کتاب حُسن در آئینه ادب پارسی بوالفضول!
به مناسبت برپایی نمایشگاه کتاب تهران!
کتاب حسن تو را سال نشر، مخدوش است!
"کتاب حسن تو را آب بحــــــــر کافی نیست"
که خطّ چشم و روژ و سایه را بشویی از آن!
کتاب حسن تو را شرح می کند انگار
که بلبلان همه جمعند پای منبر گل
مداد دور لب و خطّ چشم ناکافی است
کتاب حسن شما را علاج، صحافی است!
در نمایشگاه دنیا غرفه غرفه گشته ام
هر کتابی رونوشتی از کتاب حسن اوست
کتاب حسن ِ خودش را مگـــــــر در آینه خواند
که زیــر چشم و لب خویش خط کشید: مهم!!
این عجب، تیراژ آن محدود و در یک نسخه بود!
ز بسکه خط به لب و چشم می کشی ای دوست
کتاب حسن تو السّاعه نسخـــه ای خطّی است!
(طنزی که هم اینک به دستمان رسید...!)
سووشون!
یکی تشت زرّین نهــاد از برش جدا کرد از آن سرو سیمین،سرش
به اینجا که رسید نفسی تازه کرد و عرقچین را روی سرش جابجا کرد. با چشمی گریان و صدایی لرزان گفت:
- ملتفتی باباجان؟
گفتم: بعله آقا بزرگ!
- ز خان سیاوش برآمد خروش جهانی ز گرسیوَز آمد به جوش
اصغر بی هوا وارد اتاق شد که: پسر عمه...
وقتی دید آقابزرگ مشغول است، حرفش را قورت داد و دم در اتاق منتظر ایستاد.
آقا بزرگ گفت:
سیاوش دل ماست.باید عشق جوون ایرونی باشه این پهلوون مظلوم کارزار و عشق....عشق فرنگیس!
جملات آخری را رو کرده بود به اصغر.
-ملتفتی باباجان؟
اصغر گفت:
دمت گرم آقابزرگ! سیاوش که آخرشه...عاشقشم به مولا! فرنگیسش هم که غوغاست!
آقا بزرگ لبخند رضایتی بر لب آورد و سری تکان داد . با دست لرزانش اشکش را پاک کرد و سرش را انداخت روی شاهنامهی رنگ و رو رفته و قدیمی اش و این یعنی باز رفت در عالم خودش.
اصغر از این فرصت استفاده کرد و آرام گفت:
پسر عمه بریم هال، جومونگ داره شروع میشه!
به آرامی پاشدم. آقا بزرگ را با خلوتش تنها گذاشتیم.از اتاق که بیرون رفتیم اصغر گفت:
صدای تیتراژ جومونگ با زمزمهی پسر دایی قاطی شده بود:
آخ که دیگه فرنگیس
عشق تو داغونم کرد
به کی بگم که چشمات
تو غصه زندونم کرد...
فولکلور بعد از ممیزی!
۱)
دیشب که بارون اومد یارو(!) لب بـــــون اومد
رفتم...یهو زمین خورد از بینی اش خون اومد!!
۲)
خواهر(!) نَـــشین به کنارم ز گرمـــــــا(!) بی قرارم
جون ننه م(!) طاقت ندارم حالا بــــــــرو(!) از کنارم
خدا رو(!) دوسش می دارم!!
در فراق زنده رود!
جمعه به جشنواره طنز شهروندی اصفهان دعوت شده بودم که علیرغم تلاش وافر توفیق یار نشد و محروم از زیارت دوستان عزیز اصفونی شدیم...
بلیتی را شدم مشتاق و خواهــــان نمودم سعی خود تا شامگاهان
نه طرفی از "هما" بستم نه ماهان" هزاران گز کنون دور از صفاهان!
کامنت خوش جنس !
"این کیست این این کیست این؟"
گاهی "تومور" گـــــــه "کیست" این!!
?You want to kiss me, honey
!!I,m old.You should kiss teen
خواندیم اشعــــــــــــــار تـــــــو را
اِند طربنــــــــــــــــــاکیست این!
بیچاره فوتبال!
گلش پرپر، دو کفشش پاره فوتبال عجب وضعش فلاکت باره فوتبال
شبیه رینگ بوکسه بی تعـــــارف که بعضاً عرصـــهی پیکاره فوتبال
هِدش تو صورت و تکلش رو ساقه پر از کارت و پر از اخطاره فوتبال
به یمن ماهواره از ســــــر شب الی صبح سحــــــــر بیداره فوتبال
سر ظهری کمی می خواد بخوابه که گیج از صوت نا هنجاره فوتبال
از این غوغای تانک و توپ و.. غیره! نوار چرتهـــــــــــایش پاره فوتبال
تو گوشِت پنبه کن مشدی که امروز پر از فحش و پر از لیچاره فوتبال
همش گل می کنن، انگاری شوتن چــه مسئولان توپی داره فوتبال
مدیریت که کشکی شد عزیزم بکش آه و بگو : بیچـــــاره فوتبال
**************
به روی سایتهـــــــا نا غافل آمد
که:" شد افشین قطبی سرمربی"
از این کفاشیان ســـــــر در نیارم
زهی فدراسیون! سبحــــان ربّی!
□
همچنین بخوانید افاضات استاد ابن محمود را...
(طنزی که هم اینک به دستمان رسید...!)
"تک حال" ها !
صائبا! مرد نکونـــــــام نمیرد هرگــــــــــز
فوقش این است که نامش ز تخلّص برود!!
□
شاد زی با سیاه چشمان شاد...
(منتهــــــــــا بـــــــا مجوّز ارشاد!)
ای دل عشاق ز دست تــــو کوک
ما به تو مشغول و تو با فیس بوک
مرا چشمیست خون افشان ز دست آن کمان ابرو
عجب ابروی ممتـــــــدّی، رسیده تا دهان ابرو!
□
ای مرغ سحــــــــــــر عشق ز پروانه نیاموز
بس..خل بود آنکس که در این راه بسوزد!
ای که از کوچه ی معشوقه ی ما می گذری
خود و خـــــوار- مادر تو کوچه ندارید مگر؟؟!
دیدم خبــــــر از نگــــــــــــار آورده بهار یک شمّـــــــــــه ز عطر یار آورده بهار
گفتم به دلِ مُرده کــــــه: برخیز بُزک! هم کُمبزه ،هم خیـــــــار آورده بهار!!
گفتند کــــــه فصل سبزه و گــــــل آمد در دشت و دمن سوسـن و سنبل آمد
خر در چمن عشق تــــــو آوازی خواند از عـــرعـــــر او چــــه چــــه بلبل آمد!
□
شد از گل و سبزه شـــــور بر پا در جان صد شعلــــه زد این بهار شیدا در جان
دل نامش را شنید و یک جــــــوری شد انگار کــــه عاشق شده ام...مادرجان!!
جـــــان به قربـان انرژی تـو کردم، هسته!
تــــا شوم ذرّه و دور تـــو بگردم، هسته!
رونوشتی شده از کیک غنی ســازی تـــو
در فراقت بنگــر ایــــن رخ زردم، هسته!
یادت آرامش جانم شده هـر دم، هسته!
نفت یا گــــاز مرا نیست،دمت گرم، بیــا!
تو مگـر گرم کنی خــــانهی سردم، هسته!
یعنی ای درد و بلایت به سرم، مرحمتی
مرهمی باش و بخـــور باز به دردم، هسته!
خواهش من ز تو عمریست که صلح آمیز است
چون عمو ســـــام نه دنبال نبردم، هسته!
مرد میدانم و پـــــــا پس نکشم از میدان
دست بردارم اگر از تــــو نه مَردم، هسته!
با تو تا قلّه ی توفیق به ســـر خواهم رفت
جان تــــــو بنده خــــــودم کوهنوردم، هسته!
عمر من طی شده در طرح غنی سازی طنز
نرسیده است نطنـــــز تــــو به گردم، هسته!
چشم بد دور ، ببین بنـــــــده ز طبع اتمی
توی این شعر انرژیک چــــه کردم، هسته!!
سه قطعه لبخند منظوم!:
سکانس بعد...! ابن محمود و یوزارسیف ! کلیک
کارهای مشترک من و حافظ...! فیض و حافظ ! کلیک
من چه خوشبختم...! ونوس(ناهید؟) و خواستگار ! کلیک
نوروزتان خجسته باد!
قصیده گاویه!
امروز روز شادی و امسال سال گل
نیکوست حال ما که نکو باد حال گل
مولوی
امروز روز شــــادی و امسال سـال گاو!
نیکوست حال مـــــا که نکو باد حال گاو!
شاید بــه یمن عید بگیرد در این بهـــــار
رنگی ز شــــــــوق ، زندگی پر ملال گاو
ما ما کند، منم منم نکند گـــــــاه ادعـــا
احسنت بر تواضع و حسن خصــــال گاو!
گـــــــه شیر او شود کمک شیر مادران
شیری که خورده است ز مادر،حلال گاو!
ویزای هند گیــر و به دهلی برو سپس
آگاه شــو ز عزت و جــــاه و جلال گاو!
در جــــــــــاده موقع سفرت احتیاط کن
وقتی به روی تابلــــو بینی جمـال گاو!
یک عدّه در فرنگ کـــــــه هستند گاوباز
لذت همــــــی برند ز جنگ و جدال گاو!
با مشت و مال گرچه بسی گاو می کشند
هم فیض می برند گه از مشت و مال گاو!
چون چشم خلق تنگ شد اینک مجال گاو!
زین خیل خوش علف چه بگویم که جمله را
جوع البقـــــر گرفتـــــه سراسر مثال گاو!
دنیـــــــــــا محل زرع ولی مــــا پی چَرا
«من گاو یا شما؟» شده اینک سوال گاو!
از مهر گاو دم مزن اینقــــدر و هی مگو:
لرزد دلم چــــو بگذرد از ســــر خیال گاو
شد شیر و گوشت باعث این عشق بی ریا(!)
عاشق نگشته ای تو بر آن خط و خال گاو!
*
القصه بوالفضول! دعا کن ز جان و دل
باشد که گـــــاو خلق نزاید به سال گاو!
(طنزی که هم اینک به دستمان رسید...!)
تیترهای گاوی سال!
«دستم نمک نداشت!»
گاو نه من شیر پس از اخراج از شرکت شیر پاستوریزه:
می روم مشاور می شوم!
□
کی منو قشنگم کرده؟!
گاو سفید با لباس دکولته در تبلیغات ماهواره:
من همان گاو پیشانی سفیدم ، پس از استفاده از کرمهای سفید کننده!
□
مشد حسن و مهرجویی گاوبندی کرده بودند
گاو مشد حسن اعلام کرد:
مشد حسن اصلی منم!
□
کره جنوبی بعد از فروش آخرین سریال خود به ایران با عنوان«امپراتور گاوها» همزمان تبلیغات آن را با زیرنویس فارسی و بدون سانسور(!) در سایت بلاگفا قرار داد!
□
این ائتلاف اشتباهی استراتژیک بود
سخنگوی سابق اتئلاف گاوها و گوسفندان سکوت را شکست:
ما یک عده گاو و گوسفند بودیم که ائتلاف مئتلاف سرمان نمیشد!
از بحران عبور می کنیم!
وزارت کشاورزی درآستانهی فصل برداشت محصول:
گاو نر می خواهیم و مرد کهن!
□
«بغض راه گلویم را گرفته است.»
گاو نر در همایش مبارزه با گاو آزاری اعلام کرد:
«من هی می گفتم نرم اما آنها هی...»!
□
رئیس اتحادیه ی «صندوق»های بی بضاعت:
ما هم اگر مثل خیلی ها «گاو» بودیم حالا پولمان از پارو بالا می رفت!
□
پروژه های ما صرفا اقتصادی است !
سخنگوی گاوها در واکنش به ادعای الاغها :
شیر ما سیاسی نمی شود!
گاویست در آسمان و نامش پروین-در ضمن- یک گاو دگر نهفته در زیر زمین
آخرین اطلاعات ارسالی ماهواره حکیم امید خیام!:
چشم خردت باز کن از روی یقین ،-بعدش-زیر و زبر دو گاو مشتی خر بین!
«جد من چوپان بود نه گاوچران!»
نوادهی زنده یاد چوپان دروغگو در کنفرانس خبری تکذیب کرد:
گاوچرانهای کاخ سفید هیچ نسبتی با ایشان نداشته و ندارند!
شاید به روز شدن بعدی بوالفضول، مدتی به طول انجامد،دوستان دل بد مدارند که کامنتها و صد البته مطالبشان را خواهم خواند ان شاءالله!
رسیدی و پر از شادی و شوری آهای چارشنبه سوری!
شنیدم با جوانان جفت و جوری آهای چارشنبه سوری!
شده فرهاد با فرزاد و هوشنگ برای شب هماهنگ
پیامک می زند پوران بــه پوری آهای چارشنبه سوری!
پس از سالی چتیدن یا پیامک خوشا مهسا و بابک!
مزه دارد ملاقات حضـــــوری! آهای چارشنبه سوری!
جوانان با مدلهـــــــای فرنگی پی خوش آب و رنگی
تماماً نـــــــاز و گوگوری مگوری آهای چارشنبه سوری!
نمایشگــــاه انواع مدلهــــــــا طراوت بخش دلها
صفــــــا بخش اُناثی و ذکوری آهای چارشنبه سوری!
بساط «سرخی تــو، زردی من» سر هر کوی وبرزن
تو هم چون مردمــان غرق سروری آهای چارشنبه سوری!
مش اصغر توی چادر دیدنی شد پی قاشق زنی شد
که باشد استتار اینجا ضروری! آهای چارشنبه سوری!
چراغ قرمز و ده حاجی فیروز سیه روی و سیه روز
بگیرند از جماعت پول زوری آهای چارشنبه سوری!
بگوید: داد از این حد بی شعوری! آهای چارشنبه سوری!
بر اعصــــــابش زند یکریز تقّه هیاهــــــــوی ترقّه
ندارد بیش از این تاب صبــوری آهای چارشنبه سوری!
به فحش و لعن بر آباء و اجداد مزاحم را کند یاد
شب آمرزش اهـــــل قبوری!! آهای چارشنبه سوری!
مقصــر من نمی گویم تـو هستی ولی از بمب دستی
چه چشمانی که شد محکوم کوری آهای چارشنبه سوری!
نمی دانم بهشتی یا جهنم که کارت گشته درهم
از این دیو و دد و غلمان و حوری آهای چارشنبه سوری!
کنند آزارهــــــا با نام سرکار گروهی مردم آزار
که دورند از ادب صد سال نوری آهای چارشنبه سوری!
امید است اینکه با شادی معقول همه خوشحال و شنگول
کنیم از شیوهی این عده دوری آهای چارشنبه سوری!
(طنزی که هم اینک به دستمان رسید!...)
انتشار طنزسروده های خالو راشد
"طنزینه=طنز اینه!" مجموعه شعر طنز "راشد انصاری" (خالو راشد معروف! ) -نشر سنبله با همکاری انتشارات جی بل
خواندن آن اکیداً و فجیعاً(!) توصیه می شود!
دلی شفاف چـــــون آیینه داری که بــــا مـــــــــــا یاری دیرینه داری
ندیدم خوشتر از شعـــر تو راشد! بدان طنزی کـــه در "طنزینه"داری!
"بوالفضول"
...و حالا از گلستان آن برَم ورقی!:
سراپا عرضی و طولی نداری کلاس خوب و معقولی نداری
از اینها بگذریم ای مرد برخیز شب عید آمد و پولی نداری
برگرد بیا که بی تو من می میرم عذرم بپذیر اگر چه بی تقصیرم
اما به ننه ت بگو که ان شاءالله در سال جدید حالشو می گیرم!
سيگار عامل بروز يا تشديد بيش از 50 بيماري است- جراید
در ذمّ سیگار!
با اجازهی شیخ اجل سعدی
آنکه هلاک خود(!) همی خواهد و من سلامتش
دل نکَند ز دود و دم هر چـــــــــــه کُنم ملامتش!
یک نخ و بعد مدتی دو نخ، سه نخ، دو بیست نخ
می کشد و نمی کشد غیــــــــــــر عذاب بابتش
خانه خراب یک هوس چــــــــو او نبوده هیچکس
سرفه و تنگی نفس گشته کنــــــــون علامتش
بوی بد دهـــــــان او چه نکهتی؟! نگــــو نگــــو!
از آن به وقت گفتگـــــــــو، کس نکند اجابتش!
ز جسم و جان و پول خود ز بسکه بی خیال شد
کم شده استطاعتش ، خم شده سرو قامتش
بــــه فندکی و پاکتی! بــه وضــــــع پر فلاکتی
رود سوی هلاکتی، ، اگر چــــــه نیست طاقتش
چو یک مرض به ســــــوی او هجوم سخت آورد
کم آورد کــــــــــه کم شده توان و استقامتش
چه بد پیامدی است این ،چه عادت بدی است این،
مگر که همتش بَرَد، به ســــــــوی ترک عادتش
**
چنان ز بهر اقتفـــــــا برفت بوالفضـــــــول ما
که سعدی سخن سرا، خجل شد از فصاحتش!!
(طنزی که هم اینک به دستمان رسید...!)
کامنتهای منظوم!
نجوای کاشانی:
سلام ما به شما باد و هرچه فرمایید که ترک و فارس نداربد بس که زیبایید
به گاه گفتن جدّى چو آسمان ٍبلند به وقت کردن شوخی عمیق دریایید
زبانتان به ظرافت رسیده بی تردید چنان ظریف که از پشت واژه پیدایید
حضورتان همه جا هست و دوست می داریم محبتید کـــــــه پیوسته در دل مایید
تجدید مطلع!:
اگـــــــــــــــــر ز راه محبت اراده فرمایید همیشه از ســـر توفیق سرور مایید
چه می شود که از آن چشم نازنین پرداز به عاشقان نظــــر مرحمت بفرمایید
نیاز نیست شمـــا را به این تعارف و ناز که بی مبالغه زیبـــا شناس و زیبایید
دلم برای شمـــــا تنگ می شود گاهی که دیر دیر بـــــه وبلاگ بنده می آیید
هر آنزمان که به وبلاگ بنده می آیید برادرانه پی چــــــــوبکـــــاری مایید!
گذاشتم به حساب ظرافت سرکار! زبان ما و ظرافت؟ عجب! نفرمایید!
که گفت آش دهانسوز باشد اشعارم؟ درون کاسه- نترسید و- فوت ننمایید!!
صفای طبع شما شد صفای شعر و ادب که باغبان چنین گلشن مصفـــــــایید
ز نعره ی ادبی(!) گوش عالمی کر شد -شما که آگه از اصوات این مُدرنایید(!)-
در این میانه خدا خیرتان دهد که هنوز به گوش اهل ادب عاشقانه "نجوا"یید...
روبرو آماده بـــــــاش!
مژده ای یاران من انتخابـــــات آمده
بهر ما باز اینزمان سور بــا سات آمده!
کاندیدای ناز ما چون هلوجات آمده!
هم جناحی جان بیا رهرو این جاده باش
روبرو آماده باش!
□
چند روزی با شما دور هم عیش مدام
چنجه هنگام ناهار بختیاری وقت شام
بعد، تخریب رقیب با ادب با احترام
ضربه هم گر می زنی ضاربی افتاده باش!
روبرو آماده باش!
□
از برای گفتمان نرم شو، خواهش بکن!
احتیاطاً همزمان صبحها نرمش بکن
بهر دور بازوان دائماً ورزش بکن
همچو من میلی بگیر در پی کبّاده باش
روبرو آماده باش!
□
بهر تبلیغات و نطق گاه تا زنجان برو
بهر تخریب رقیب جانب کرمان برو
خنده مثل پسته شو سوی رفسنجان برو
گاه آبـــــادان برو گاه در آباده باش
روبرو آماده باش!
□
جز به فحاشی مکن از دگر احزاب یاد
حزب آب و حزب خاک حزب آتش، حزب باد
هان نیفتد از دهن زنده باد و مرده باد!
بهر اعصاب رقیب دائما سنباده باش!
روبرو آماده باش !
□
کاندیدای ما چو هست کاندیدایی بی نظیر
آخر کــــــار آورد رای مبسوط و کثیر!
چونکه او رای آورد یا رئیسی یا مدیر
کی تو را گفته داداش کارمندی ساده باش
روبرو آماده باش !
□
همچو من از این نمد باش خواهان کلاه
مدح گو تا خوش شود حضرت عالیجناح(!)
بعد پیروزی سپس هر چه می خواهی بخواه
رانتها را هضم کن عین آقازاده باش
روبرو آماده باش !
(طنزی که هم اینک به دستمان رسید...!)
خلاصی!
بای(!) :سعید سلیمان پور
جوزف در سراشیبی منتهی به دره دست ترمز ماشین را کشید.دیگر همه چیز برایش تمام شده بود.سعی کرد برای آخرین بار قیافه ی کاترین را مجسم کند.چشمانش را بست و بعد از لحظه ای دستش را به طرف دستی برد .ماشین خلاص شد و آرام آرام به طرف دره سرازیر .جوزف دستانش را روی سینه اش گذاشت.چند لحظه بعد همه چیز تمام می شد. ماشین داشت سرعت می گرفت.چند متر بیشتر نمانده بود. ناگهان ماشین درست بر لبه ی دره متوقف شد.انگار زمان ایستاده بود.چشمان جوزف همچنان بسته و دستانش هچنان روی سینه اش بود.صدای کشیده شدن سیفون شنیده شد و چند لحظه بعد جواد آمد و دراز کشید و مجددا دگمه ی پاوز ریموت کنترل را فشار داد!
شاعر فضایی (م. امید!)
اشعار منتشر نشده ای از ماهواره امید!:
سمنـــــــــــــــد کهکشانهــــــــایم، امیدم! مـــــــــــــرا پرتـــــــــــاب کردند و پریــــدم
چنــــــــــان اوجی گرفتم در سمـــــــــاوات که دست آخــــــر به قیمتهــــــــا رسیدم!
**
ز هجرم چشم زهـــــره خون فشان است دل ناهیــــــــــد در ســــوز نهـــــــــان است
چنان از عشـــــــــق مــــــن بی تاب گشته که شمسی بهر من منظومه خوان است!
**
پریشب دُبّ اکبــــــــر بــــــــا قمـــــــــر بود! دلم را خنده هــــــــاشــــــــان نیشتر بود
برایش چشــــــــــم غرّه رفتــــــــــم از دور ولی در خــــــــرس گنده بی اثـــــــــر بود!!
مائیم میان این دو حالت...!
اظهار شرمندگی: دوستان ببخشند که مدتی است فرصت نمی کنم به وبالیگشان(!) سر بزنم. سر فرصت-برای رفع گلایه های عمومی و خصوصی شان!ـ جبران مافات می کنیم ان شاءالله... اساسی!
حسنی تک و تنها شد...
مثل یک لبخند،
می رود از کوچه ی دلگیر ما
چیست یاران طریقت بعد ازاین تدبیر ما؟
ای دریغا جان ما...
ای دریغا پیر ما...
آخرین لبخند
1
چهره به چهره ی این روزگار تلخ
ااز دالان عبوس زندگی بگذر پیرمرد!
خسته
دلشکسته
ناشناس ....
هزار سال بعد در کوچه ای دلگیر
لبخندی تو را به جا می آورد...
2
آخرین لبخند
- نرم و مهربان –
دستان تو را میگیرد
با هم از کوچه ی ما عبور می کنید
امروز تو را به روی سن نمی خوانیم
برایت کف نمی زنیم
منتظر صدایت نمی شویم
امروز به تشییع روحت می اندیشیم
و به خاکسپاری ریشه هایت
درست وقتی که شادی،
به احترام تو بر میخیزد
-از سر واژه هامان -
درست وقتی که تو دور و دورتر می شوی
شانه به شانه ی لبخندی که،
هیچ شباهتی به مرگ ندارد...
(طنزی که هم اینک به دستمان رسید...!)
دیش
زنده یاد منوچهر احترامی
اي ديش تو بر بام و تو از ديش به تشويش
تشويش رها کن که مصوني تو ز تفتيش
پنهان چه کني ديش دو متري به سر بام؟
يکسوي بنه پوشش و از ديش مينديش
از تاريِ تصوير مباش اينهمـــــــه دلگير
از بابت برفک منمـــــــا اينهمه تشويش
مرغوب نبودهست مگـــــــر نوع ال.ام.بي
کاينسان به تو تصوير دهد محو و قاراشميش
شب تا به سحر بر سر بامي پي تنظيم
از بام فرود آي و خجالت بکش از خويش
دي بر سر هر بام يکي ديش عيان بود
امروز چو نيکـــــــــو نگري بيشتر از پيش
گر چشم خـــــــــرد باز کني موقع ديدن
بر بام کسان ديش ببيني ز يکي بيش
اينسوي عربست بوَد آنسوي سي.ان.ان
اين جانب ري مينگرد آن سوي تجريش
اين زير بليتش بود از کيش الي قشم
آن تحت تيولش بود از قشم الي کيش
شرقي طلبي دست بر اين فيش فشاري
غربي طلبي شست نهي بر سر آن فيش
تـــــــــــو ديش بهبر داري و همسايه ندارد
تو باغ دلت خرم و همسايه دلش ريش
برخيز و يکي کابل به همسايه عطا کن
اي نان تو در سفره! بده لقمه به درويش
فرياد از اين ديش که چون گاو زراعت
در مزرع افکار من و تـــــــــــو بزند خيش
اين ديش چو مار است که هرسو بکشد سر
يا عقرب جراره که هرجـــــــــا بزند نيش
لوف است اگر ديش شود ميش يقيناً
جز برّه ی ادبــــــــار نميزايد از اين ميش
بس نکته که در ديش نهان است، وليکن
چون قافيه تنگ است نگردم پي باقيش...!
فایل تصویری(۳gp )شعر خوانی استاد دریافت
جیغ زدن برای سلامت زنان مفید است- جراید
منم زی ذی و مشتاق ملامت (بنازم اختصــــــــــار این علامت!)
به فکر پردهی گوشــم نباشی تو جیغت رو بزن، جونت سلامت!!
سرم عمری هراسان زیر تیغت کبود از لطفهـــــای بی دریغت!
ندیدم هیچ زن سالم تر از تـــــو یه پا مولتی ویتامین است جیغت!
**
تنم باشد کبود از لنگه کفشی و یا از ناخن همچــــــون درفشی!
زنم بهر سلامت -جای ورزش- کشد دائم ســــــرم جیغ بنفشی!!
عشق نتی!
دلـــــم کانکته باهات تـــوی نت چشـــــــاتم
گرچه سرعتش کمه باز عاشــــــــق نیگاتم
می نویســـــم اون بالا آدرسشـــــو دوبــــاره
آدرس ســایت لبـت (۱) که آخرش کـــــام داره!
می آد جلوی چشام این کلمــــاتِ های لایت:
مشترک گرامــــــی دسترسی به این سایت...!
..................
(۱) : نسخه بدل برای بدلکاران ماخوذ به حیا: سایت عشقت! (اینجوری شاید از فیلترینگ بگذرد!)
(طنزی که هم اینک به دستمان رسید...!)
غلام و زری!
سعید سلیمان پور
همه داشتند کف می زدند.دیگر به جای نورهای رنگارنگ سیاهی مطلق بود.احساس کرد که آرواره های "زری" به هم نزدیک تر شدند.غرّش خفیفی که می شنید نشانه ی خوبی نبود. سرش را خواست از دهان "زری"در بیاورد که فشار آرواره ها بر گردنش بیشتر شد.احساس خفگی بهش دست داده بود.با چوب تعلیم ضربه ای به پهلوی"زری" زد.توی دلش گفت:الاغ!دارم خفه میشم! شروع کرده بود به دست و پا زدن. تشویق و جیغ خوشحالی مردم از این بازی جدید "غلام کاپرفیلد" به اوج رسیده بود. چند لحظه بعد غلام بی خیال تر از همه روی طناب مرتفع چادر سیرک نشسته بود و در حالیکه داشت قسطهای عقب افتاده اش را حساب می کرد، زل زده بود به آن پایین.جاییکه دست و پاهایش دیگر تکان نمی خوردند!
اول پیش درآمد...
نمناکی دستمــــال بر پیشـــــــــانی پاشویه و جوشانده و خود درمانی
دیدم که لیسانس خاتمی می لرزید می گفت گرفته ام "تب کردانی"!
☼
گویند که هشت سال دلسوخته شد در معرض بــــــاد ،شمـــع افروخته شد
گر چه ز گذشت روزگاران خون خورد بس درس گرفت و دانش آموخته شد!
☼
هر مدرک خوش تعرفه ا ی خوش دارد چون قاب نمودی اِفه ا ی خوش دارد
یک مدرک و بعد اینهمه حرف و حدیث گر فهم کنی ، فلسفه ای خوش دارد!
☼
طبعت ز چــــــــــه احتـــــــراز دارد دکنـر! مدرک بــــه شمـــــــا نیاز دارد دکتر!
دلخسته از این "فلسفـه" بافی نشوی: این "رشتـــــه" ســـــــر دراز دارد دکتر!
بعد التحریر:
بعد از تفحصات و تجسسات شکرلله که مو لای درز لیسانس ایشان نرفت و این شایعه قویاً تکذیب شد.در هر صورت برای سوژه یابانی چونان ما قضیه آب و نان و چاه بود!دانش آموختگان بدانند و آگاه باشند برای اینکه در آینده مو لای درز مدارکشان نرود، از دریافت مدارک درز دار قویاً اجتناب کنند برای روز مبادا!!
ما هم قرار بود مدرک دکترای دکتر هوهولوهو را زیر سوال ببریم که به علت برخی ملاحظات فعلا از دستور کارمان خارج شد!
(طنزی که هم اینک به دستمان رسید...!)
پیامک!
سعید سلیمان پور
تمامی سر و صورتش عرق کرده بود. کمربند شلوارش هنوز از کمرش آویزان بود.دوباره دستگیره را به طرف مخالف پیچاند.با تنه ضربه ای زد اما در باز نشد.فکری به خاطرش رسید سریع موبایلش را در آورد و پیامک زد:
آقا جون!من توی دستشویی گیر کرده ام، جوری که کسی متوجه نشود بیا منو نجات بده!
و منتظر ماند.حسابی عصبی شده بود و تیکهای صورتش داشت شروع می شد. هر جور هم که حساب می کردی بیست دقیقه برای یک دستشویی ساده و حتی پیچیده ی یک خواستگار، زمان زیادی بود.ناگهان صدای خنده ی جمع از پذیرایی بلند شد. شادوماد یخ زد.آقاجون باز پیامک را بدون توجه به متنش برای همه خوانده بود!
آتقـــــی!
هی می گفتی که می رم از این ولایت آتقی!
بــــــــــــارو بندیلتــــــو بستی در نهایت آتقی!
گفتیمت نرو، نکــــــردی هیـــــچ عنایت آتقی!
پند مـــــــا باد هوا!
کردی زود شال و کُلا
حتّی گوش به حرف کدخدا نکردی آتقی!
رفتی پشت سرتَم نیگـــــا نکردی آتقی!
□
عید اومد بهــــــــار اومد هیچ خبری ازت نشد
گفتیم این غنچه ی دل وا میشه، عاقبت نشد
یه دو خط نامه هم از ســوی تو مرحمت نشد
رفتی بی وفا شدی
بی خیال ما شدی
بی خیال رفقــــــا، عیبی نداره آتقی!
کیلویی چنده وفا؟ عیبی نداره آتقی!
□
گفتیم اونجام که بری صُب تا غروب بیل می زنی
یا توی یـــــــه رستوران سُنبه به پاتیل می زنی!
شنیدیم امّا دم از ادامــــــــــــه تحصیل می زنی
آخر هوش و حواس!
بابا ای ول با کلاس!
طاق شده طاقت ما، چش انتظاریم آتقی!
زودی دکتــــر شو بیــا،طاقت نداریم آتقی!
□
این روزا از آکسفورد و کمبریج صدات می آد!
اهـــــل ده میگن: داره حلّال مشکلات می آد
بی سوات رفتــــه و حالا داره با سوات می آد
بکــــن اسفندا رو دود
کور بشه چشم حسود
ده بالا تـــــــــو کف علم و کمالت آتقی!
یعنی باز گلی به گوشه ی جمالت آتقی!
□
توی تهـــــران نذاری یهـــــو اسیرت بکنن
زبونـــــــم لال ببرن یــــه جـــا وزیرت بکنن
دو مــاه بعدش بزنن خرد و خمیرت بکنن
دودی کن عینکتـــو
رو نکن مدرکتــــــو
تا نگن این پــــــــــاره کاغـذ در پیته آتقی!
تو بپا "عوض" نشی،که اوضاع خیطه آتقی!
□
صدجوره قضا-بلا رو سرمــون ردیف شده
ته جیبمون تمیز و خونمـــــون کثیف شده
زود بیا که اقتصــــــاد دهمون ضعیف شده
نمیای نامــه بده
طرح و برنامـه بده
قربون منگوله ای کـــه رو کُلاته آتقی
دهمون منتظــــــــــــر تحولّاته آتقی...
(طنزی که هم اینک به دستمان رسید...!)
کنسرت!
سعید سلیمانپور
توی سالن غلغله ای بود.جیغ و سوت و کف به همراه رقص نور. میکروفون را در دستش جابه جا کرد و ناگهان خم شد و سرش را کج گرفت:
-وقتی چشای نازت تو زندگیم می بارن
انگار برای دلم حرفای تازه دارن
چند دختر جوان از شدت هیجان با چشم گریان هجوم آورده بودند به طرف سن. دست یکی شان کاغذ و خودکار بود.نیروهای حراست سالن جلوی دخترها را گرفته بودند و دخترها التماس می کردند.یک زن میانسال و محترم به آرامی از کنار ماموران حراست گذشت و دسته گلی را به طرفش دراز کرد .خم شددسته گل را گرفت و بعد دو قدم عقب عقب رفت و ناگهان یک دور دور خودش چرخید :
-دیگه برو برو برو دیوونه دل من عاشقت شد
ای وای بگین نره نره بمونه هنوز یه خرده مونده!
در سالن انگار زلزله آمد.صدای سوت و کف و جیغ سالن را تکان می داد. یکی از دختران که مشغول کلنجار با نیروهای حراست بود از حال رفت.ناگهان تمامی بدنش یخ کرد.وقتی دست از خواندن کشید.سالن را سکوت فرا گرفت.آب، یخ شده بود. دو ضربه به در خورد: -ننه! داری چکار می کنی این دوش گرفتن تو تموم نشد!؟
یار تکنیکی!
خودت را از برایم شیک کردی
دل آرا با دو صد تکنیک کردی!
زدی بر زلف افشانت سه تا گل
در این بازی عجب هتریک(۱) کردی!
----------------------------------
(۱): (Hattrick) وقتی بازیکنی در یک بازی سه گل بزند!
دیوان شاعر!
شنیدستم زدی در کــــار دیوان
شده اشعـــار تــــو سربار دیوان
نه این دیوان اشعار است شاعر!
که ما خواندیم و بود اشعار دیوان!!
غم تو خجسته بادا که غمی است جاودانی ندهم چنین غمی را به هزار شادمانی
کربلا ای کربلا...
بـــــــــــــاز می آید نوایی آشنا کربلا ای کربلا
می رسد بر گوش من بانگ درا کربلا ای کربلا
کاروان عشـــــــق در دشت بلا کربلا ای کربلا
*
بنگر آنســــــو زاده ی امّ البنین ماه رخشان زمین
غرق خون از تیرهای کفــر و کین باز آنسوتر ببین
دستهـــای عشــــق را از تن جدا کربلا ای کربلا
*
در محاق خون ببین رخسار ماه خیمه ها در اشک و آه
ضجّه ی لب تشنگـان بی پناه طفلکان بیگناه
عرشیان با ضجّه هاشان همنوا کربلا ای کربلا
*
کربلا از شبـــــــه پیغمبــــر بگو تالی حیدر بگو
زان یل بشکــــوه و نام آور بگو از علی اکبر بگو
چون پدر یاریگـــــــــــر دین خدا کربلا ای کربلا
*
نوجوانی مردتر از هر چه مرد جان او آمد به درد
از امـــامش یافت تا اذن نبرد حمله ای جانانه کرد
نعره زد: این است پور مجتبی کربلا ای کربلا
*
داستان عشق را از ســــر بگو از غمی دیگر بگو
شمّه ای از آن گــــــل پرپر بگو از علی اصغر بگو
از گلــــــــوی پاره از تیر جفــــا کربلا ای کربلا
***
عصر عاشــــورا سکوتی مرگبار لحظه هایش سوگوار
خسته و آشفته یــــــــــال و بیقرار ذوالجناح بی سوار
باز می گردد به ســــوی خیمه ها کربلا ای کربلا...
در هجو فرعون!
(برای "حسنی مبارک" نامبارک ، که چون صهیونیستها دست در خون مسلمانان غزّه دارد...)
روزی ز ســـــــر تــو شوخ و شنگی افتد میدان فــــــــراخ تــــــو بــــــه تنگی افتد
از ضربه ی اِخوان مسلمـــــــــان در مصر این قدرت قاهـــــــــره بـــــــه لنگی افتد
*
شد مصـر اسیر نحسی ات ای بد ذات! بـــر همچـو تویی نام مبارک ؟! هیهات!
سردستـــــــــــه ی خائنان اعراب شدی تف بر شرفت ای سگ انــــــــور سادات!
*
خـــــــود را منگــــــــر از همه کس بالاتر کس نیست در این زمان ز تو رسواتر
دیدیم ابوالهول و در این هــــــــــــول و ولا- هم مرد تر از تـــــــــو بود و هم گویاتر!!
□
برهــــــــــــان مسجّل تــــــو را می خواهد آن منطق مُجمــــــــــل تو را می خواهد
فرعــــــــــون جدیــــــد سرزمینــــت خالد! تکبیر مسلسل تــــــــــــــو را می خواهد
وقتی وارد بیداد گاه مصر می شد فریاد زد:
«انا خالد الاسلامبولي، انا قاتل السادات، انا قاتل الفرعون، انا قاتل الطاغوت، في سبيل الله قمنا، لتبغي رفع اللوا، لا حزب عملنا، نحن للدّين فداء، الله اکبر، لااله الا الله، عليها نحيا و نموت، في سبيلها نجاهد، عليها نلقي الله.»
بخشی از وصیت نامه ی خالد اسلامبولی:
"ما با هم تصمیم گرفتیم که فرعون مصر را به قتل برسانیم تا شاید خداوند به خاطر این کار، ما را از ننگ دوستی با صهیونیست ها که دامن ما را گرفته و فساد روحی و اخلاقی سادات و همسرش را در جامعه علنی ساخته است نجات بخشد. اشهد انّ لا اله الا الله و اشهد انّ محمّدا رسول الله".
(طنزی که هم اینک به دستمان رسید...!)
از زبان استاد!
با سعی شبانه روز استاد شدیم زین علم جهانفروز استاد شدیم
از بیت اخیر بنده کاملا معلوم است در قافیه و عروض استاد شدیم!
جاخالی بوش!
ای آنکه وجود تو سراسر عیب است ساقط شدنت بدون شکّ و ریب است
اینقدر به جاخالی ات ای بوش مناز این کفش قلق گیری(۱) تیر غیب است!
..........................
(۱):اصطلاحی در تیراندازی-شناسائی میزان انحراف اسلحه
قالَ اِنّی عَبداللهِ آتانِیَ الکتابَ و جَعَلَنی نَبیاً وجَعَلَنی مُبارَکاً اینَ ما کُنت ...
سوره مبارکه مریم
سالروز میلاد فرخنده ی حضرت عیسی مسیح(ع)، فرار سیدن کریسمس و به دنبالش آغاز سال نوی مسیحی را به هم میهنان مسیحی و به ویژه همشهریان مسیحی خودم، تبریک عرض می کنم.پس عجیب نیست که پست این هفته ی ما نیز حال و هوای کریسمسی داشته باشد به شرح ذیل:
شبه هایکوهای کریسمس!
هدیه
شب:
خوابهای شیرین "سرگیس"
... و جورابهای آویزان!
صبح:
...بوگیری داخل جوراب!
CNG
صف شب عید
خودروی "بیست و پنجم"
سورتمه ای دوگانه سوز!
دو بابا!
خیابانهای پربرف
کاجهای اتّصالی
... دوئل بابابرقی و بابا نوئل!
آرایشگاه شب عید
آرایشگر گیج...
بیداری یک "بابا نوئل" روی صندلی
وحشت یک " راهب بودایی" در آینه!!
آغوش
فریاد بابا نوئل از درد
گریه ی کودک...
- ووروجک، این پشمک نیست!
(طنزی که هم اینک به دستمان رسید!)
درباره ی سریال "کلید اسرار" ابتدا این مطلب را بخوانید و بعد این پایینی ها را یا بر عکس!:
کلید اسرار!
شب داخل رختخواب خود مار ببین
میمون شدن شخص خطاکار ببین!
ای آنکه به من تنه زدی در بازار
یک خرده برو "کلید اسرار" ببین!
***
یک برق سه فاز از او امان می گیرد
صدگونه بلاش در میان می گیرد
هرکس به گدا سکه و چک پول نداد
فرداش یقیناً سرطان می گیرد!
برای اینکه سنت حسته ی به روز گشتن هفتگی -که مدتی است بدان مقید شده ام!- فعلا حفظ شود ،ساعتی پیش در استقبال از شب یلدا ابیاتی سرودم که تقدیم می شود -بعدا شاید رتوش شد و تکمیل تر شد و یا نشد!_: 
شب یلدا رسیده!
یک امشب را نخواب ای نور دیده! شب یلدا رسیــده!
که خواب از چشمها یکسر پریده! شب یلدا رسیــده!
بکن کیف از ســـر شب تا سپیده شب یلدا رسیــده!
هجوم میهمانـــــــــــــان گرامی پی عــرض سلامی
فزون تر بهـــــــر عرض احترامی -و البت صرف شامی!-
جلـــوی درب منزل صف کشیده شب یلدا رسیــده!
تتق تق تق صدای کوبـــه ی در فک و فامیل همسر
فریبرز و مجیــــــد و دائی اکبــر تقی خان با سه خواهر
زری خاتون و مرجــــان و فریده شب یلدا رسیــده!
نگاهی زیر چشمی کـــن به آنور به حالات غضنفــر
دو پرس و بعد از آن یک پرس دیگر پس از یک ربع، از سر
تـــو گویی معده اش ترمز بریده شب یلدا رسیــده!
پس از شام اندر آن بزم شبانه به شوری عاشقانه
هجوم آورده ســــوی هندوانه پس از آن بی بهانه
به چاقـــــو سینه ی آن را دریده شب یلدا رسیــده!
ز بعـــــــــــد انهــــــدام هندوانه انــــــــار دانه دانه
-همان صد دانــــــه یاقوت ترانه! که حفظ درسخوانه(!)-
دو تا را خورده، شش تا را مکیده! شب یلدا رسیــده!
سوی پشمک سپس وا کرده راهی دو لپّی خورده گاهی
شده سیر و پس از شکر الهی(!) از آن خواهی نخواهی
ز بهر مزمزه از نـــــــــــو مزیده ! شب یلدا رسیــده!
همه مبهوت آن حلوا خورانش به ویـــژه میزبانش
دو دستی هی تپانده در دهانش نمی دانی چسانش
به عمرش گوئیــــــا حلوا ندیده! شب یلدا رسیــده!
ز بهــــــــر میهمانان بوالفضولا! بخوان در وصف یلدا
مهیـــــــــــا کن بساط شادی ما بدان این رسم زیبا-
به مثل عیده و چون ما سعیده! شب یلدا رسیــده!
.............................................................................
بعد التحریر:
در قالب شعر فوق که می توان "مستزاد با نون اضافه!" نامیدش ،ظاهراً یک بیت به هر بند اضافه کرده ام!به عبارت صحیح تر اگر افزوده های مصراعها را در نظر نگیریم، بیتهای این شعر سه مصرعی شده اند!(مسمط مثلث مستزاد؟)...نظرتان درباره این ابتکار زیادی(!) چیست؟ دوستان اگرشعری در قالب فوق دیده اند و به خاطر دارند ممنون می شوم که یاد آوری فرمایند.
شعر شب یلدا ۸۴ شعر + پیامک کلیک
شعر شب یلدا ۸۵ کلیک
شعر شب یلدا - ترکی کلیک
(طنزی که هم اینک به دستمان رسید...!)
در دست اقدام و تحریر...!
شعر "شب یلدا"
از : حاج حسن شعبانی(بانی)
به نقل از کتاب:خلواره
شب یلدا کـــه رفتم ســــوی خـانه گرفتـــــــم پرتقـــــــــــــال و هندوانه
خیـــــار و سیب و شیرینی و آجیل دوتـــــا جعبه انــــــــــــــار دانه دانه
گـــــــز و خربوزه و پشمک که دارم ز هــــــــر یک خاطراتی جــــــاودانه
شب یلدا بــــــــوَد یا شـــــــام یغما و یــــــــــــــا هنگــــــــام اجرای ترانه
به گوشم می رسد از دور و نزدیک نوای دلکـــــــــش چنگ و چغــــــانه
پس از صرف طعام و چــــای و میوه تقاضــــــــا کردم از عمّـــــــه سمانه
که از عهــــــد کهـــــــــن با ما بگوید هم از رسم و رســــــــــوم آن زمانه
چه خوش میگفت و ما خوش میشنیدیم پس از ایشان مرا گـــــــل کرد چانه
نمی دانم چـــــــرا یک دفعـــــه نامِ- "جنیفر لوپز" آمــــــــــــــــد در میانه
عیالم گفت:خواهــــــــــان منی تو و یا خواهــــــــان آن مست چمانه؟
به او با شور و شوق و خنده گفتم عزیزم با اجــــــــازه، هــــــــــر دُوانه!!
نمی دانی چه بلوایی به پـــــا شد از آن گفتــــــــــــــــار پاک و صادقانه
به خود گفتم که"بانی" این تو بودی که دست همســـــــرت دادی بهانه
خلاصه آنچنــــــــــــــان آشوب گردید کـــــــــه از ترسم برون رفتم ز خانه
ز پشت در زدم فریـــــــــــاد و گفتم: "مدونا" هم کنارش، هر سه وانه!!
و آن شب در به روی مــن نشد باز شدم چـــــــــون مرغ دور از آشیانه
شب جمعــــــــــــه برای او نوشتم ندامت نامـــــــــــــه، امّـــا محرمانه
نمی دانم پس از آن نامــــــه دیگر عیالم کینه بــــــــــــا من داره یا نِه
ولی بگذار- بــــــــــــــا صد بار تکرار- بگویم آخرین حرفــــــــــــــم همانه!!
نکوهش چــرا چــــــرخ نیلـــوفری را
بگیری از این چــــرخ اگــــر پنچری را!
بکن نـــام خـــــود را قرین سیاست
بجـــــوی اندر این عرصه نام آوری را
سری بین سرهــــا در آر و از این ره
سریری بکن دست و پـــا ،سروری را
برای ترّقی بکــــــن پاچــــــه خـــاری
مقامـــــــات استانی و کشـــوری را
پی اخذ یک پــــــاره کاغذ ، به جانت-
مخــــــر رنج کنکــــــور سرتــاسری را
درخت تو گـــــــــــر بـــار دانش نگیرد
غنیمت شمـــر مدرک سرســـری را!
دل هر جناحی که دیدی به دست آر
که طرفه رموزی است این دلبــری را
مقالـــــه بزن پـــر ز تمجید و تحسین
گهـــی اینوری را ،گهـــــــی آنوری را
برو داخــــــل بازی حزبهـــــــــا شــــو
بیامـــــــــــوز هم فــنّ بازیگــــــری را
اگر تـــــــوی بازی شدی هفت تایی
مفصّـــــــــر بدان شیــوه ی داوری را
ز خـــــــــــاور الی باختـــر کــن حواله
گــــــــهِ باختن اگـــــــــــزوز خاوری را!
(ز عــادل اگــــــــــر عدل حاصل نگردد
حَکَم کن جهانگیر خــــان، کوثری را!)
*
الا شاعر ترک! سنّت گــــــــــرا شــو
به جـــــــای باگت مدح کن بربری را!
تو کــــــه پارسی گویی و ترک، زنهار
مکــــــــــن تَـــــرک این تُرکی آذری را
بها ده - هم آواز با شهریـــــــــــاران-
زبــــــــــان پرآوازه ی مــــــــــــادری را...
(طنزی که هم اینک به دستمان رسید...!)
معرفی کتاب
اشعار طنز طنزپرداز پیشکسوت و عزیزمان جناب حاج حسن شعبانی(بانی)
با عنوان خلواره (نشر شوکا) چندی است که طرب افزای محفل دوستان است.
با هم شعر طنزی از این کتاب می خوانیم و مستفیض می شویم:
نوه ی بازیگوش!
نوه ی کوچک و بازیگــــــوشم گفت من عاشق تاخت و تازم
ظاهـــــــــراً کودکم و در باطن مثل شهبــــــازم و در پروازم
نگهش را به نگـاهم انداخت گفت کای همدم و هم آوازم
اسب و فیل و شتر برقی کو؟ گفته بودی که برات می سازم!
گفتمش :قربون شکل ماهت خود، به از صد شتــر جمّازم
و برایت نـــه فقط می جنبم! بلکه چون کبک دری می تازم
سکّـــــه پولی طلبید و دادم گفتمش نیست دگر یک غازم
خنده سر داد و پرید رو دوشم گفت :بابا حـــــاجی طناّزم!-
سکّه ای را که به دستم دادی حالا باید به کجات اندازم؟؟!!
گفتمش :قافیــه را باخته ام گرچه "بانی" سخن پردازم...!
حکایت آن خواجه....
□
آن خواجه که راه دین به تلبیس زند در روی و ریــــــا طعنه به ابلیس زند
در خواب اگر به شهــــد انگشت کند برخیزد و شست خویش را لیس زند
□
آن خواجه که از سخاوتش دم زده است یک عمر لگد به گــــور حاتم زده است
یک فرصت سور اگــــر ز وی فوت شود چل روز سیاهپوش و ماتمــــزده است
□
آن خواجه که جنسی به بها نفروشد از کسب ربـــــــا قبای زر می پوشد
در بحر کـــــــــرم نکرده انگشت فرو آن بحـــر به مثل ناخنش می خوشد
□
آن خواجه که بس شهیر و برجسته شده ز احصای منال خویشتن خسته شده
عمری است که دستهای خشکیده ی او چون ذمّه ی ما به گردنش بسته شده (۱)
(۱):و لا تجعل يدك مغلولة الى عنقك ...اسرا/۲۹
.......................................................................................
اسکروج پیر (Ebenezer Scrooge): شخصیت خسیس و معروف داستان "سرود کریسمس" چارلز دیکنز (که شکر خدا انواع فیلمها و کارتونها بر اساسش ساخته شده است. اگر نخوانده اید و ندیده اید به نمونه های عینی آن در دور و بر خودتان رجوع فرمایید !)
الا ای نفت! روز خوش نبینی
گل عیش از حیات خود نچینی
نشد چون بچّه ی آدم بیایی
دمی هم بر سر سفره نشینی!
تو را، گفتم بپردازند خشکه
سر سفره بیایی بشکه بشکه
لب ما تر نشد از خشکه ی تو
الهی که بری زیر درشکه!!
قلمکــــــاری و زربفتی نگردی
از این وضع هشلهفتی، نگردی
جناب وعده در حال عبور است
بپا ای سفره جان نفتی نگردی!
به دنیا کسب و کارت روبراه است
طلا هستی ولی رنگت سیاه است
سر سفره چگونه آرمت چون
طنابم پاره و دلوم به چاه است!
نتایج نظرسنجی انتخاب برترین وبلاگهای فارسی اینجا
طبق دیده ها و شنیده ها و رسیده ها(!) در نظر سنجی انتخاب برترین وبلاگهای فارسی، وبلاگ حقیر سراپا تقصیر عبدالفانی(!Funny...) بوالفضول الشعرا از طرف کاربران سایت بلاگفا به عنوان دومین وبلاگ طنز انتخاب شده است.(با تشکر ویژه از دوستان عزیزی که وبلاگ بوالفضول را قابل دانسته و در این نظرسنجی به آن رای داده اند)
(عاشقی)
گاه گاه،
یک نگاه
در دل شب سیاه
آفتاب می کند تورا...
باورت نمی شود!
آه ای دل به اصطلاح پاک!
خاک بر سرت،
که عاشقی سرت نمی شود!
به نقل از اینجا
از آنجایی که در سال ۲۰۰۸ یعنی سال توالت (!) قرار داریم، این دو بیتی را از ما داشته باشید:
میان کــــــوی و برزن تیـــــــــره بختی
به خود پیچی، نگه داری به سختی!
ز کمبود دبلیو.سی است در شهــــر
"اگـــــــــــر دیدی جوانی بر درختی..."!
طرح عقیم سازی گربه های تهران:
بلا دور از جنابت خواجــــه پیشی! شنیدم بعــــد از این بابا نمیشی!
گرفتند و شمــــــا را اختــه کردند دکان عـــــــاشقی را تخته کردند
چه پیش آمد تو را یکباره پیشی!؟ (چه می گویم چه پیشی و چه پیشی؟!)
تو بودی فتحعلی شاه و به ناچار شدی آغـــــــــــــا محمّدخان قاجار!
بمیـرم از برای آن سبیلــــــــــــت برای جسم و جـــــان زخم و زیلت
نشو غمگین فدای اخم و تخمت اگر اخته نمودندت به ... هر حال!!
لبت زین اختگـــــی پرخنده باشد که خود"پیش" آمدی فرخنده باشد
چرا نفرین و اینســــان گریه زاری دعایی کـــــــــن به جان شهرداری
همان بهتر در این عصـــــر گرانی مجـــرد باشی و تنهــــــــــا بمانی
چو شد از سر غم اهل و عیالت شوی فارغ ز غصّه، خوش به حالت
زمانی که شدی عاری ز مردی ز بند مشکلات آزاد گــــــــــــــــردی
غم نــــــــــــــان و معــاش خانواده توقّعهــــــــای یـــــــــــــــار پرافاده
ز عشق دلبری نـــاز و سه ساله(۱) اضافـــه کــــــــار در سطــــــــل زباله
"فدایت گردم" و آی لاو یــــو"ها ســـــــــــر دیوار ، انواع میــــــــوها!
برای حفـظ او بـــــــا صــــد فلاکت جدل بــا گربه هــــــــــای بی نزاکت
برای شـــــــام فرزندان بیمــــــار بسی سگدو زدن در کـــــــوی و بازار
اگــــــــــــر پایش بیفتد گاه دزدی (نه رسمی همچو ماها؛ روزمزدی!)
میان بچه هــــــــای تخس و پر رو به دام افتادن و خوردن ز هرســــــو!
فرود سنگ روی پـــــــــــــا و کله کتک خوردن ز قصـــــــــــــاب محله
مگر یابی ز جـــــــایی استخوانی سر سفـــــــــــــره گذاری تکّه نانی...
*
از آنســـــــو در غم مردی نزن زار که دنیــــــا گشته از این جنس بیزار
ز مردان بر نمی خیزد بخـــــــاری که افکندند مردی را به خــــــــــواری
زمانه پر ز نامردی است پیشی! که از مـــردی سبیلی ماند و ریشی
رها از آنچـــــه می دانیم و دانی برو لذت ببــــــــــــر از زندگــــــــانی!
------------------------------
(۱):در ادبیات گربه ها ، معادل معشوق چهارده ساله ی ماست!
(طنزی که هم اینک به دستمان رسید...!)
در همین باره بخوانید:
طرح عقیم سازی گربه ها! مولانا ترکی (که تحت تاثیر اخته سرایی(!) ایشان به این وادی کشیده شدیم!)
آهای مردم کمک کارم تمومه! نجوای کاشانی
چی چست را هم بعد از مدتها به روز کردیم، برای فرار کردن از دست طنزهایمان جای بدی نیست!
مهمان یکی از فامیلها بودیم...آقازاده ی ایشان که آمادگی می رود ،یک دفتر کوچولو داشت که مربی مهد کودک برایش با دستخط مبارکش شعرهای نغزی نوشته بود از قبیل:آقا پلیسه زرنگه و ...
ما هم برای یادگار در آن دفتر چه با خط مبارک خودمان، بداهتاً ابیاتی اضافه کردیم برای استفاده ی مربی مذکور و بچه ها و به ویژه والدین محترم این آقا کوچولو با عنوان "شعر پدر" به شرح ذیل:
شعر پدر! (رده سنی نونهال!)
بابا کــــــه دیر می کنه مامان جـــــون مهربون-
می زنــــــــــه با ملاقه توی ســـــــــر بابا جون
این بابای مهربــــــــون هرچـــی بگی می ارزه
مامان که جیغ می زنه اون به خودش می لرزه
غذاهای بابا جـــــــون یا بی نمک یا شـــــوره
شب که مامان می خوابه اون ظرفا رو می شوره!
بهش میگن همکاراش: فلانی ِ زخــــــم و زیل!
اما مامان جون میگه: مهربــــــــــون زن ذلیل!
وقتی که آب می خوره از بسکه خیلی نــــــازه
از مامان مهربــــــــون زود می گیـــــره اجازه!!
لباسامون پاره شه زود اونـــــــا رو می دوزه
یا یهــــو داد می زنه : حالا غذام می سوزه!
مامان بهش میگه:هوی!! من میگم امّـــــا :بابا
تولیدات بـابـاجــــــــون: ماست و کیک و مربّا!
گرچه مامان جـــــــون من از همــــه خیلی سره
بابام یه چیز دیگــــه س یک مامـــــــان بهتره!!
(طنزی که هم اینک به دستمان رسید...!)
زی ذی نامه! (۱)
الهــــی! به مــــــردان در خانه ات به آن زن ذلیلان فـــــرزانــــــه ات
به آنانکه با امـــــر "روحی فداک" نشینند وسبـــــــــــــزی نمایند پاک
به آنانکه از بیـــخ وبن زی ذی اند شب وروز با امــــــر زن می زیند
به آنانکه مرعــــــــــوب مادر زنند ز اخلاق نیکـــــــــوش دم می زنند
به آن گـــرد گيران ايّـــــــــــام عيد وانت بـــــــــــار خانم به وقت خريد
به آن شیــــــــــــر مردان با پیشبند که در ظـــرف شستن به تاب وتبند
به آنانکه در بچّــــــــــه داری تکند یلان عوض کــــــــــــردن پوشکند
به آنانکه بی امــــــــــــر واذن عیال نیاید در از جیبشان یک ریــــــــال
به آنانکه با ذوق وشــــــــــوق تمـام به مادر زن خود بگویند: مـــام !
به آنانکـــــه دامـــــــــاد سـرخانه اند مطيـــــــع فرامين جانانــــــــــــه اند
به آنانکه دارند بــــا افتخـــــــــــــار نشان ایزو...نه!"زی ذی نه هزار"
به آنانکه دامـــــــن رفــو می کنند ز بعد رفــــــــویش اُتـــو می کنند
به آنانکه درگیــــر ســــوزن نخند گرفتـــــــــــار پخت و پز مطبخند
به آن قرمــــــــه سبزی پزان قدر به آن مادران به ظاهــــــــــر پدر!
الهـــــــــی! به آه دل زن ذلیــــــل به آن اشک چشمان "ممّد سبیل"!
به تنهای مردان که از لنگـــه کفش چو جیــــــــغ عیالاتشان شد بنفش
که مارا بر این عهـــد کن استوار از این زن ذلیلی مکن برکنـــــــار
به زی ذی جماعت نما لطف خاص نفرما از این یوغ مــــــارا خلاص
(۱): سه سال از سرودن "زی ذی نامه" می گذرد و به نظر می رسد که دلیل اقبال عمومی را به این شعر ، باید در روانشناسی جست نه در خود شعر !! ...و اینکه اغلب طرفداران این شعر با شاعر آن احساس همذات پنداری کرده اند!!
در دیدار اخیر شاعران با مقام معظم رهبری، علیرغم اینکه شعر دیگری را برای خواندن آماده کرده بودم، ارباب امور هماهنگی خوانش شعر(!) فرمودند کــــــــه: مقرر شده حتما همین شعـــــر زی ذی نامه را بخوانی! همینکه پایمان به سالن ملاقات رسید یک نسخه از شعر خودمان را دستمان دادند و ما هم بر خلاف بعضی ها که آنچه خودشان دوست داشتند خواندند، بسکه بچه ی حرف گوش کنی هستیم همین شعر را طوعا او کرها خواندیم- و از متلک آقا نیز بی نصیب نماندیم- !
هر چه بود بهانه ای شد برای نقل مجدد یک پست آرشیوی و پر مخاطب...
یک عمر می توان سخن از زن ذلیل گفت
در فکر آن نباش که مضمون نمانده است!!
ای کاروان آهسته ران ســـــــوی المپیک پکن من یک مدیر ارشدم، جا کن مرا در خویشتن!
خودکار بیت المال خود، در گـــــاوصندوقی نهم بی دغدغه همراه تو چندی شوم دور از وطن
در بین ورزشکارهـــــــــا من باعث روحیه ام استاد تقلید صدا، همراه جوکهـــــــــای خفن
آنها پی کسب مدال بنده هلاک عشق و حال گیرم همه پشت سرم " گویند هر نوعی سخن"
من یک مدیــــــــر گردشی، البته فعلا ورزشی از آن مهم تر ارزشی،حالی به من ده خواهشن(!)
بهر رژه ای باصفـــــــــا! رد کن بیاید بهـــــر ما از آن کت و شلوارها همراه کفش و پیرهن
خوب است آنجا بودنم چونکه شده همراه هم یک عده ورزشکار مرد، یک عده ورزشکار زن
بهر من و امثال من در لیست گر جایی نبود از این مربّی هایمان یک چند تایی خط بزن
خود بهر کشتی گیرهــــــا آموزش فیتو دهم توی فتیله پیچ هم الحـــــــق منم استاد فن
از بهر بوکسورهای تیم دارم کوچینگی بی نظیر: یک مشت، اول زیر چشم، وان دیگری توی دهن!
"چون می روی بی من مرو،ای جان جان بی تن مرو" بگذار همراهت شوم سازم فدایت جـــــان و تن
*
ای طنز گــــــــــوی بینوا! این بام دارد صد هوا بر خویشتن کم کن جفا هی خشت بر دریا مزن!
با ورزش ِ آبادی از ، آبادی ورزش مگــــــــــو این وضع ما این سازمان این تربیت این هم بدن!!
سوء مدیریت کنــــون در چین زده گندی چنان کز بهر حذف بوی آن ، عاجز شده مَُشک خُتن!
کم گیر ده ای بوالفضول! سوگند ایشان کن قبول باور مکن دنب خروس، بنگر کمی با حسن ظن...!
دل و دماغ به روز کردن نداشتم(۱) مضاف بر اینکه به خاظر مشغله ی فراوان این روزها فرصت کمی برای نت دارم از همه ی دوستانی که آمده اند و اظهار لطف کرده اند و با شرمندگی نتوانسته ام بهشان سر بزنم، پوزش می خواهم.دیدم حداقل این ارتباط نتی با دوستان مهربان-که در سراسر ایران عزیز پراکنده اند- حفظ شود ،پس به روز کردم با مقداری شعرهای خرده ریز(!) اعم از ...پیامک-کامنت و ... که تقدیم دوستان شده است...(فعلا اینها در خاطرم هست، به یادم افتاد اضافه می کنم)
پیامک روز پدر (برای دوستان متاهل!)
بگریــــــز پدر "روز پدر" می آید یعنی پدرت ز خـــرج در می آید
در روز پدر ز شهر آنسان بگریز انگــــار که سیزده بدر می آید!
پیامک روز پدر (برای دوستان مجرّد!)
-در راستای نقیضه ی مرد رند در "پست روز پدر"ش-
ای بی ثمر بکوش که صاحب ثمر شوی مشمول لطف و کادوی "روز پدر" شوی!
آدم شـــــــو و بگیــــــــر یکی یار دلربا تا کیمیای عشق بیابی و خر شوی!!
از دیده ی بوالفضول پنهان شده ای خورشید در آسمان تهران شده ای
چون زنگ و پیامک من ای جان گویی در راه اسیر برف و بوران شده ای
*
بسوزد جان من در اشتیاقت دلم جزغاله شد روی اجاقت
بیا تا اختتام طنز مکتوب بگردد مجلس ختم فراقت!
بیست و هشتم آبانماه 86بعد از مراسم اختتامیه ی دومین جشنواره ی بین المللی شعر رضوی(ترکی-آذری) با تعدادی از شعرای ترکیه و جمهوری آذربایجان راهی مشهد مقدس شدیم.بلیت هوایی تهران – مشهد جور نشده بود و این مسیر را با اتوبوس رفتیم .چند کیلومتری به مشهد مانده با رضا رفیع تلفنی صحبت کردم –یادم نیست من زنگ زدم یا رضا-
گفتم: دارم می رسم مشهد گفت: من هم دارم می رسم مشهد! گفتم: محل اقامتمان هتل فلان! گفت: محل اقامت ما هم همان! بالاخره رسیدیم به هتل و دیدیم دست بر قضا هر دو در طبقه ی سوم به فاصله ی چند اتاق از هم رحل اقامت افکنده ایم! دیدار میسر شده بود اما هنوز بوس و کنار در فازهای اول بود که رضا بانگ برداشت که: باز هوای وطنم وطنم آرزوست! و عازم تربت حیدریه شد و...در بحبوحه ی جشنواره دیگر ندیدمش! این پیامک را برایش ارسال کردم:
بر سر تربتتان(!) گر گذری همت خواه که سعید آمد از این راه و از آن خواهد شد!
این تطاول که کشید از غم هجران رضا تا ارومیِّه ی خــــــــود نعره زنان خواهد شد!
ظالـــــــم نشو و عبرت تاریخ نشو از بهر کباب دل من سیخ نشو
چون قافیه ام بدگل و بی ریخ(!) نشو یا حد اقل لطف کن و میخ نشو!
برای مصطفی حسن زاده و در پاسخ رباعی زیبایش که مصرع آخرش این بود: لطفا ساکت، رباعی ام خوابیده!
از صبح که روی یختان را دیده تب کرده و چشم و چار او چاییده
هی زور زد و قافیه آخر شد جور لطفا دکتر، رباعی ام زاییده!
برای افتتاح وبلاگ" لبشخند" علیرضا لبش نازنین:
شین شیرینی طنز تو به لبخند افتاد بوسه زد بر لب لبخند و لبشخندش کرد!
برای افتتاح نشریه طنز خمپاره:
محتسب زد خشتک خم، پاره شد!! پاره ی خم ناگهان خمپاره شد!
هرچه زور زدیم بیتی مناسب تر برای خمپاره به ذهنمان نیامد!
برای دکتر رنجبر راد نازنین :
بدپیله زبـــان به مدح بگشود مرا شرمنده ی لطف خویش فرمود مرا
زانروی ز کلّه خاست بس دود مرا "بی مکث" بیاورید یک "هود" مرا!!
(۱):این روزها -حدود یکماهی می شود- حال و روز درست و حسابی ندارم و با غم روبرو نشسته ام. از دوستانی که حضوری یا با تلفن و پیامک و کامنت تسلای دل بوالفضول شدند سپاسگزارم .دلشان اسیر غم مباد...
تسلیت...
با دلی اندوهیگن با خبر شدم که:
برادر و استاد بزرگوارم، نازنین مرد عرصه ی شعر و ادب،نیکمرد ادیب و شاعر روزگارمان
جناب آقای دکتر محمد رضا ترکی در غم از دست دادن مادر گرامی شان به سوگ نشسته اند.
با نثار فاتحه ای روح آن مرحومه مغفوره را شاد کنیم و از درگاه خدای متعال برای بازماندگان ،صبر جمیل
بطلبیم...
(مراسم هفتمین روز درگذشت مادر گرامی جناب دکتر محمد رضا ترکی روز دوشنبه 31 / 4 / 87
از ساعت 30/14 تا 16 در مسجد حضرت حجت واقع در خیابان سهروردی شمالی برگزار می شود.)
دو غزل پوست مدرن از بوالفضول
... + شعري از استاد محمد حاجي حسيني(به همراه بيوگرافي ايشان)
غزل پوست مدرن ۱
تـــــو تلپ مــــن تلپ ته کافــه ، عطـــــــــر یک بوسه در جوارح من
تق تق ضربه ای به درب موال، اِهه(1)...تو- بعد لحظه ای – اِهه...من!
-مرگ بر موش! -مرگ موش کجاست؟ منم آن موشکی که می مرگم
گربه بی شورت می دود سویم(۲) ، و یکی قهقهه..هه هه.... هه هه من!
خلط شیرین مبحث سینه ، («سینه» را صاف می کند دختر)
-این تویی اکسپکتورانت(۳) غزل؟
... و چنین می شوی تو واله من!
گاوِ خر چشمِ خوک گوش منم(۴) ، هندوی بی کلاس، آدم باش!
(...که شدم له به زیر سُمهایم ،گند زد بــاز لاشه ی له من!)
باز هم روی برج میلادم ، دست در دست مرگ می رقصم
می زنی داد: پر بزن یابو!، پاسخ من،سه نقطه...] خر خودتی!]
تو تلپ من تلپ به گوش به گوش ، گوشوار تـو از لبم آویخت
آخرین لحظه گوشی ات نالید، جان بدر بردی از سوانح من!
..............................................................................
(1): سرفه ي تحذير!- با صوت طبيعي ادا شود
(۲):در روياهاي مرد مرده هميشه بچه گربه اي به سويش مي دويد و از او دور مي شد"
جي.اف.هالوسکي
(۳): Expectorant
(۴):اقتباسي آزاد از مصرع:
"جوجه خره، گاو منه..."
غزل پوست مدرن ۲
مرده ی شور،مرده ی شیرین،مرده ی تفت داده با کفگیر
شور این مرده را در آوردی برو ای مرد مرده شور بمیر
پوزخندی بزن به معده ی خود، پوز این خنده را بزن دلقک!
معده ی گاز سوز سیری چند؟ تف بر این چند و چون معده ی سیر
توی این ساک زرد می لولند سوسک و سکس و سکسکه درهم
گرچه کک مرده توی تنبانم ، توی شلوار جین من یک جیر↓
جیرک لال می زند گیتار، سفــــــر آغـــــــــــــاز می شود اینسان
ایستگاه از قطار می گذرد ... و تو خنگول! توی کوپه اسیر
بـــاز هم پنج خطّ حامله ام ســر زا می روند گام بگام...
حال «پا -گا-نی نی» (1)ندارم آه، آل ِارکسترال، حال نگیر!
باز هم "هشت و نیم" نیمه شب است، "فِدِریکو"!(۲) بیا سر صحنه
[«حرکت-دوربین-صدا →!»...O,God!]
قلب من تـــــوی کیسه ای دم در.... و یهــــو فیکس می شود تصویر
حال اسپایدرمنی دارم (۳)، به«تو» این «من» چقدر می چسبد
می تنم بر تنت تنا تن تن، این منم عنکبوت شاعر و پیر
دل من مورس می زند امشب:توتو-تو-تو فقط توتو-تو-تو
«تو» فقط«تو» چه واژه ی نازی! جگرت را بخورم «ضمیر»! (۴)
-«میشه من عاشقت بشم خانم؟!» عشق در کوچه نرم می لغزد
-«یخ کنی،خاک بر سرت میمون!» ...می شود آب روی من تبخیر!
روی میز توالتت (۵) هر شب، یک روژ دلشکسته می ری...
می زنی روژ به روی تصویرت،آینه می زند کهیر کهیر
ترس از آن چشم قهوه ای دارم، آه ای فالگیر، می میرم
ریسمانی بیار لاکردار! فال من کرده توی فنجان گیر
نصفه شب در اتاق می رقصند،استکان عرق، ورق...شترق!
این صدای شکستن سیلی است...( ننه(۶) خوابانده بیخ گوش حقیر!)
.....................................................................
(1): Nicolo Paganini آهنگساز معروف ايتاليايي قرن نوزده
(۲): Federico Fellini و "هشت و نيم" اش
(۳):SpiderMan
(۴):شکست وزن آگاهانه و از روي هيجان شاعر است.
(۵):Toilet
(۶):Mom, Mommy
(طنزي كه هم اينك به دستمان رسيد...!)
از : استاد محمد حاجي حسيني (۱)
"داني كـــه چيست دولت ، ديدار يــار ديدن"
يك چــــاي داغ لب سوز، با قند سركشيدن
عالي است با مكافات فوق ليسانس گشتن
وانگه سماق هــــــا را با دوستـــــان مكيدن
پز مي دهي كه بازار، از جنس هست لبريز
كـــو پول و كــــو درآمد، كــــــو قدرت خريدن
مــــا روز وشب به ناچار، شبكار و روز كاريم
امـــــا هميشه لنگيم بـــــــا اين همه دويدن
اي بخــت لامروّت، تــــــــو معـــرفـــت نداري
حدّ و حســــــــــــاب دارد خوابيدن و كپيدن!
روزي سه چــــار ساعت،ما و، صف اتوبوس
اما شمــــــا و هـــــــر روز ، در بنزها لميدن
تو كاهي اي درآمد! خرج است همچنان كوه
داري عجــــــب تخصص در كـــــــــار ورپريدن
وقتي كه نيست پارتي، قارداش نتيجه يوخدور-
در جستجـــــوي كاري هي گيوه ور كشيدن
پيش رئيس رفتن ســــــــودي جـــز اين ندارد
حـــــرف حســــــاب گفتن، پرت و پلا شنيدن
.........................................................................
(۱): استاد محمّد حاجي حسيني يكي از طنزپردازان و فكاهه نويسان صاحب نام روزگار ماست.استاد حاجی حسینی به سال ۱۳۰۸ در روستاي كن به دنيا آمد، از پانزده سالگي به سرودن شعر طنز و فكاهه پرداخت و در نشريات نامداري چون"توفيق،كاريكاتور، خورجين،گل آقاو..." قلم زد و شعر منتشر كرد.
استاد محمّد حاجي حسيني از سال ۱۳۵۲ وارد راديو شد و تقريبا با تمامي بخش هاي رايو همكاري تنگاتنگ داشته و دارد. از مشهورترين برنامه هايي كه ايشان در آن فعاليّت داشتند مي توان به "صبح جمعه باشما، عصر جمعه با راديو، راه شب" (و دهها برنامه ديگر) اشاره كرد.
از كتاب: فال حافظ - محمد حاجي حسيني - ناشر: دفتر پژوهش هاي راديو
شعر ترسناک! (۱)
شکستـــــــه بادبانم از هجــــــوم بــــاد می ترسم
به کشتی-بی خیال دال- چون سَنباد(!) می ترسم!
نمی ترسی نترس،اینجا دموکــــــــراسی بوِد حاکم
نگو هی: از چه می ترسی؟ دلم می خواد می ترسم!
مرا دیدی زدی فریــــاد: او مــــــــــــای لاو! می آیی؟
تو را دیدم زدم فریــــــاد: او مـــــــای گاد! می ترسم!
(چه فریادی چه کشکی؟ من کــــــه فریادم نمی آید
که من در موقع ترس از خــــــــــود فریاد می ترسم!)
در اکشن های دیروزی چنـــــــــــان غرقم که امروزه
ز جمشید آریــــــا حتی سعیــــــــد راد می ترسم!
دوباره در دلــــــم جــــا کرده ترس از ارتفـــــاع اینک
که از معشـــــــوق بالای یک و هشتاد می ترسم!
سیه چشم و کمرباریک هم گر بـــــــــود ، واویلا!
نمی دانم چـــــــــرا از این قبیل افراد می ترسم
نپرس از من: چرا در کیش زی ذی مسلکان باشی؟
مگر من نیستم "کیشی" ، خب از "آرواد" می ترسم!!
مرا دیسک کمـــــر باشد از آن در مجلس شادی
ز شش هشت و عموما ریتم های شاد می ترسم!
تویی پردل که مشتاق گـــــــروه راک "ایگلز" ی (۲)
منم بزدل که از گنجشکک فرهـــــــاد می ترسم!
ندارم اعتیاد امـــــــــــا ز شـــــــــوق شربت تریاک
از اینکه ناگهـــــــــان روی شوم معتاد می ترسم
اگر چه مدتی قــــــــــــــر داد و بعدا باد او خوابید
هنوز از عشوه هـــــــــای دوم خرداد می ترسم!
به وقت کوه رفتن «کولــــــــه پشتی» بر نمی دارم
هم از یاری که باشد نـــــــام او «فرزادـ» می ترسم!
اگر چه نیمه ی پنهـان من پاک است و باکم نیست
هنوز از لحظه ی رو کردن اسنــــــــــاد می ترسم
از ایــــــــراد سخنرانــــی پر ایـــــــــراد می ترسم
اگر چه توی شعــــــــر من عدالت می کند بیداد
من از این داد هم - ای داد و ای بیداد- می ترسم!
دلم خواهد شـــــــــود آزاد امــــــــا دیده ام گوید:
من از خنجر که نیشش باشد از فولاد می ترسم!!
نشد شعرم شود جفت سیاست چون به هر بیتی
عروس طبع من زر زد که : از دامــــــاد می ترسم!
...................................................................
(۱):در وبلاگ مرد رندو در اقتفای غزل ایشان چند بیتی کامنت گذاشتیم و بعد ابیاتی هم اضافه کردیم تا ترس طبعمان بریزد!
(۲): Eagles -عقابها - گروه معروف موسیقی راک در دهه ی هفتاد میلادی
(طنزی که هم اینک به دستمان رسید...!)
ابیاتی شیوا از استاد نجوای عزیز و ابیاتی ناشیوا -در پاسخ ایشان- از خودمان!
البته این سلام به آقــــــــای بوالفضــــول هرچند گشته یک کمی از دست ما ملول
ما دامن ارادتمــــــــان بسته بر کمـــــــــر وز آن نمی کنیم به این ســــادگی عدول
گیرم کــــه حضرتش ننماید به مـــــا نگاه مـــا می کنیم جیره ی یومیه را وصـــــول
از بس که آمد و شد مان می شود به روز خورشید کرده درافــــــــــق مهرمان حلول
از طنز هــــای رنگ به رنگ جناب دوست محظوظ می شویم ، کماکان،علی الاصول
از شعر هـــــای وسوسه انگیز و دلنشین گاهی به حد مسخ شدن می خوریم گول
این گربـــــه هــــا چقدر ملوسند و دلپذیر آدم ز دلرباییشـــــان می شود خجــــــول
یک دل نه صد دل عاشق دم هایشان شدیم "مجنون " به عقل آمده ، یا معشر العقول!
در تنگنــــــای قافیــــــــــــه گیریم ، لاجرم داریم میکنیم درین ژرف هـــــــا افــــــــول
از سن و سال خویش خجالت کشیده ایم هرجا که گشته سفته ی احساسمان نکول
..............
با عشـــــــــق دیگران نتوان داشت ارتباط تنها مگــــــر که صاحب ِرخصت کند قبــــــول
بوالفضول:
کی گفته گشته ایم ز دست شمــا ملول؟ نامش بگو که من کنمش سکه ی یه پول!!
باشیر اندرون شدو با جـــــان بدر شــــود... آمیخته است مهـــــــر تو با جان بوالفضول
خواهي که حدّ آن بشناسي برو بيـــــــــار از بهـــــــــر وزن کردن اين عشق ، باسکول!!
تا "گلستان شعر و ادب"شد از آن تــــــــو طبع تــــــو ملک شعـــــــــر در آورد در تيول
يک استکــــــان زديم ز صهباي شعــــــر تو مـــــــا را گرفت و کرد به يک لحظه لول لول
در تنگنــــــــاي قافيه ام ليک بـــــــــــاز هم پيدا کنم موارد ديگـــــــــر بــــه ضرب زول(!) (1)
(تا طبع بنده رفت به پل ،داد زد ز جـــــــان: ول کن داداش! ضربه ي فني شدم، قبول!)
..........
(1): "زور" ما شبيه "زور "بچه ي دو ساله س!
يک پوزش اساسي نيز از دوستان، که اين روزها به علت مشغله هاي فراوانه(!) کمتر مي توانم بهشان سر بزنم، سر فرصت جبران خواهم کرد اساسي!ان شاءالله
آب و برق!
(به وزارت نیرو) (۱)
چون خانه های ابر که دارند آب و برق
در توربین دیده دو یـــــــارند آب و برق!
هم نور دیده ها زتو هم اشکشان ز توست
این خانه ها ز لطف تو دارند آب و برق!
شمشیر آبدیده ی قبضت زند چو برق
زین قبضه قبض روح بیارند آب و برق!
عمریست در کنــــار هم و مونس همند
انگـار در مثل دو" بـِرار"ند آب و برق!
رامند اگــــــــــر به ایمنی خود بها دهی
ورنه ز جــــــان دمار بر آرند آب و برق
آیند با هــــــــــــزار مشقّت به دست ما
از آسمــــــان به خانه نبارند آب و برق!
نیروی تو اگـــــــر نکشاند به زورشان
تا هیــــــــچ خانه ره نسپارند آب و برق
گه بین راه خسته و از پــــــــا فتاده اند
در سیم و لوله زار و نزارند آب و برق
هسته اگر ز خویش انرژی رهــــــا کند
کم پشت گوش خویش بخارند آب و برق!
حـــــــــقّ مسلمی است انرژی هسته ای
این حـــــــقّ را ز کف نگذارند آب و برق
یک عده بی ملاحظه اسراف می کنند
از دستشــــان همیشه شکارند آب و برق
گاه از فشار مصرف این عدّه ذلّه اند
مضروب از این گروه فشارند آب و برق!
گاهی به مثل اهل سیاست شبانه روز
تبلیغ کرده ، اهـــــــــل شعارند آب و برق
در لوله برق و داخل سیم آب می رود
این روزهـــــا چه شعبده کارند آب و برق
از روی و چشم خلق روند و جهند و باز
بر حبّ خلـــــــق داعیه دارند آب و برق!
شعــــــرم ز آبداری خـــود تابناک شد
تا که بر این قصیده ی سوارند آب و برق
شد آب و برق مصرفی شعر من زیاد
در بیت بیت بنـــــــــــده قطارند آب و برق
خواهم من از خدا رقــــــم سکته آوری
در پـــــــــای قبض من نگذارند آب و برق!
پاورقی:
(۱):شعري براي جشنواره ي طنز سرکاري وزارت نيرو که گويا لغو شد... گفتيم حالا که کفگير طبع خورده به ته ديگ ،بهانه اي براي به روز شدن باشد! (۱)!
پایین تر ورقی!:
(۱):(بعد التحریر و تنقید و تمدید و تشکیل و ...!): این جشنواره نهایتا با مساعی حضرات نیرومدار و هم چنین طنز پرداز عزیز جناب رضا خان رفیع برگزار شد و ما نیز به آن دعوت شدیم تا دیدارمان با دوستان عزیز تازه گردد...
... بعد از مدت مدیدی اینجا و اینجا را هم به روز کرديم و از متروکيت نجاتشان داديم تا اطلاع ثانوي!! .... دوستان خواستند قدم رنجه و قلم رنجه کنند ، آماده ي پذيرايي مي باشيم!
عشق سرکار!
یاد بـــاد آنکه دلم عاشـق سرکار نبود
طفلکی از تو و عشق تـــو سر ِکار نبود
شیخ از حال دل من خبری هیچ نداشت
سی دی عاشقی ام بر ســــر بازار نبود!
نقل مشروح خبرهــــــای دل رسوایم
باعث خجلت گوینــــده ی اخبار نبود!
عقل گه گاه به کــــــار دل من می آمد
اینچنین از لگد عشق تـــــو ناکار نبود
چت نمی کردم و از خرج نتم آخر ماه
کیس من در گرو اصغـــــر سمسار نبود!
فرت فرت از لب لعل تو شکر می بارید
رطبی بود ولی موقـــــــع افطار نبود!
نرگس مست تو ای دوست تمارض می کرد
چشم بیمار تـــــو مي ديدم و بیمار نبود!
می نهادم کپه ی مرگ خودم را راحت
بنده را شب همه شب دیده ی بیدار نبود
پیش تو دست و دلم هیـــــچ نمی لرزیدند
چون مرا استرس "لحظه ی دیدار" نبود
رخت اسپورت مرا راحت جان بود و به سر
فکر دامادی و قرض کت و شلوار نبود!
در محــــــــل خير سرم بچّه ي مثبت بودم
تــــــوی جیب بغلــــــم پاکت سیگار نبود
فارغ از شعر و غزل سوت زنان مي گشتم
کار من اینهمه با کاغذ و خودکــــار نبود
شاعرم کردی و احسنت که بی عشق رخت
هنری از من بی عرضــــــه پدیدار نبود!
(طنزي که هم اينک به دستمان رسيد...!)
هديه اي از گناباد
به نام اون خدایی که بـــــــا خنده در دلا رو روی غم می بنده
به نــــــام اون خدایی که همیشه خوب می دونه آخر کار چی میشه
به نام اون خدایی کـــــــــه یاد اون تسکین هر دردیه تو دلامون
خدای هر چی که الان هست و نیس خدای بوالفضولای طنزنویس
بوالفضولایی که همش سعی دارن شادی و لبخند تو دلا بکارن
بوالفضولایی که می خوان آدمـــــا قد یه دنیا دور بشن از غما
تو دلشـــــون شاید هزار غم دارن خیلی چیزا تو زندگی کم دارن
امــــا بازم دلای شــــــــادی دارن زندگیای با نشاطی دارن
تو بوالفضول !! نمی دونم کجایی کجای این دنیای بی وفایی
نمی دونم چند سالته؟ چه شهری با چه کسایی دوستی با کی قهری
اما دلای ما بــــــــــه هم نزدیکه راه میون دلامون باریکه
مثل خودت منم یه طنـــز نویسم عالمی دارم با روان نویسم
یه هدیه هـــــم برات دارم عزیزم محبتامو توی اون می ریزم
برات ایمیلــــــش می کنم ببینی ستاره آسمونو زمینی
امیدوارم هدیه ی من قبول شه یه عضوی از وبلاگ بوالفضول شه
یه گوشه تــــــوی وبلاگت بزاری تا آخر عمر دیگه ور نداری
به وبلاگم سر بزنی زود بــه زود نظر بدی به مطلباش هر چی بود
مایل به همکاری بودی زود بگــو توی سرت هر نظری بود بگو
خدانگهـــــــــــدار تــو باشه طناز یک نظری تو وبلاگ ما بنداز.
این هم هدیه من :
پاسخ بوالفضول:
داش احمد! این دلم شده هلاکت صد آفرین به اون "روان پاکت"!
شهر شمـــــا کاخک(1) استادیه دیــــــــــار پروین گنابــــــادیه (2)
ادیب وارستــــــــه ی کشـــورما محقــــق و مترجــــــم توانــــــا
مشهوره سعی و پشتکار و صبرش الهی که نـــــور ببـــاره به قبرش
از راه اومد طبــــــــع ترانه سازت شعـــر قشنگت و هدیه ی نازت
قندا رو آب – تـــوی دل بنده- کرد! بوالفضولو حسابی شرمنده کرد
خطّ قشنگتــــــــون :خطّ شکسته (نه مثل خطّ ما شکسته -بسته!
هی چپ و راس، پايين و بالا میره! جلـــــوی آفتاب بذاری را میره!!)
شکسته شد بازار نسخ و تعلیق صد آفرین! کارت درستـــــه رفیق!
اسم ما رو که بی کلاسه و زشت دست شما چه جوری خوشگل نوشت؟!
برای این هدیه ی تن تنـــــــــانی تشکر و سپـــــــاس و قدردانی!
خب بپریم تــــــــــــوی وب گناباد! عجب وبی! انگــــــوری باغت آباد!
مطلب توپ داره و عکسای تاپ! شعبده های خفــــــن فتو شاپ!!
الهی "بوالفضــــــول" نبینه داغت میرم، ولی بازم میــــــام سراغت
تنت توپ و سرت سبز و دلت شاد قربون مهربونیــــــات ...زت زیاد!!
..........
(1): کاخ کوچک! و همچنین: از بخشهای گناباد
(2):زنده یاد استاد محمد پروین گنابادی
فرا رسیدن بهار خرم را به دلهای بهاری دوستان - با اندکی تاخیر - تبریک می گویم، امیدوارم سال خوبی در پیش رو داشته باشید و سال نو برایتان آکنده از شادکامی و کامروایی باشد و مقرون به رضای الهی .از تمامی دوستان حقیقی و مجازی و و تلفیقی(!) سپاسگزارم که همیشه به یاد بوالفضول بودند و از دوستانی که سهوا و یا از فرط مشغله گاه گداری فراموش کرده ام بهشان سر بزنم عذر می خواهم. همچنین از دوستانی که لینکمان کردند و یک در دنیا نگرفتند( صد در آخرتشان محفوظ است!)
(همانگونه که مشاهده می فرمایید برا ی بار چندم لینکهای وبلاگ ما ناپدید شده اند.با توجه به نداشتن راه جایگزین -از فرط بی سواتی - و به علت مشکل سایت ورپریده ی بلاگرد ،وقتی مشکل حل شد یا راهکار جدیدی یافتم ، در اسرع وقت جبران مافات خواهم نمود.)
امسال نمی دانم چرا حال و هوای ایجاد پست نوروزی نداشتم اما سرانجام چند بیتی مرتکب شدم تحت تاثیر پیامک نوروزی مولانا ترکی که : سال می گردد که شاید چون تویی پیدا کند!
امیدوارم بخوانید و بپسندید. در ضمن سالروز میلاد فرخنده ی نبی اکرم (ص) و امام جعفر صادق(ع) را حضور همه ی عزیزان تبریک می گویم. قربان مرامتان: بوالفضول الشعرا
گمشدگان سال نو!
سال می گردد که شاید چون منی پیدا کند
شاعـــر طنّــاز و بــا فــــــوت و فنی پیدا کند
می رسد با نام من هرساله این عید سعید
تا سعادت را ز نــــام چـــــون منی پیدا کند!
بلبل طنز است مفتون بهـــــــــار طبع من
تا درون دفتـــــــــــــر من گلشنی پیدا کند!
(باز کردم بهر خود به به عجب نوشابـــــه ای
کاش طبعـــــــم فرصت نوشیدنی پیدا کند!)
دختر ترشیده ی همسایه می خواهد هنوز
خواستگار خوشگل و جنتلمنی پیدا کند
یار «مادر»مرده می خواهد مبادا بعد عقد
در میان خانه ی خود دشمنی پیدا کند!
تا نگردد زخم و زیلی همسرش از لنگه کفش
دوست دارد شوهــــــــر روئین تنی پیدا کند
در اداره یا که دانشگاه اگر کِیسی نیافت
موردش را توی کوی و برزنی پیدا کند
بنده هم در عالم همسایگی در خدمتم
گر بخواهد جفت لات و لُمپنی پیدا کند!!
بسکه این مادرزنم ماه است خواهم از خدا
بهر من امسال هم مادرزنی پیدا کند
مرد آن باشد که مانند طبیعت هر بهار
اول هر سال ، نـــــــــــو پیراهنی پیدا کند!
دست من خواهد ز دامانش بگیرد ای دریغ!
نیستم خوشبین که آنجا دامنی پیدا کند!(۱)
(حرف را آنجا نباید برد ، می ترسم یهو
شعر بنده حالت مستهجنی پیدا کند!)
ریزش مـــو دارد این دلبر ولی خواهد دلم
در کویـــــــــر کلّـــــه ی او خرمنی پیدا کند
از «بادی بیلدینگ» هم خیری ندیدم ای خدا
کاشکی این بنده ات هم گردنی پیدا کند!
نه، نشد، من نیستم ، آیا روا باشد که یار
عاشق بی دست و پا و چلمنی پیدا کند
کار هر "من" نیست خرمن کوفتن، باید که عشق
از برای عاشقی سوپر منی پیدا کند
اینزمان بهر وصـــــــــــــال یــــــار باید ابتدا
عاشق بی خـــــــانه وام مسکنی پیدا کند
شاخه ی گل را که حکماً اِند قرتی بازی است
ول کند ، پس شاخه ی تیرآهنی پیدا کند!
شکر لله اجتماع مـــــــــــــا به امنیت رسید
داش اراذل می رود تـــــــا مامنی پیدا کند!
کی دگر از نغمه های سی دی غیر مجاز
مجلس ما حال بشکن بشکنی پیدا کند؟
جمله ساغرها ز چایی پر شده است و توی شهر
مرد خواهم باده ی مرد افکنی پیدا کند!
ریختم ابیات نا مربــــــــــوط را در کاسه ای
طبع شعرم می رود تـــــــا همزنی پیدا کند!
هر که در اشعار من گردد پی حرف حساب
کاهدان گردی کند تـــــــا سوزنی پیدا کند!!
......................................................................
(۱): به قول زنده یاد عماد خراسانی:
كوتا كردن دامنار تا بيخ رون مشتي عماد!
ديگه مجنون توي خواب دامن ليلا ميگيره!!
(طنزی که هم اینک به دستمان رسید...!)
پستهای نوروزی دوستان طناز
مهدی استاد احمد ابوالفضل رنجبر راد
محمّد جاوید محمّد زره ساز (ویژه نامه)
ایمان افتخاری محمد جواد آقا بیگی
کارگاه نمد مالی ...
در دست تکمیل...!
بعد الانتخابات:
نگار من که به مکتب نرفت و خط ننوشت چگونه جزو نمایندگان مجلس شد؟؟! 
با پوزش از دیگر نامزدها- رقبای محترم- به خاطر تاخیر در ورود به عرصه ی انتخابات ،بدین وسیله (و البته برخی وسایل دیگر که بعدا مشاهده خواهند فرمود!)اعلام می دارد که «بوالفضول» نیز رسما وارد رقابت و زد و خورد سالم انتخاباتی شده است با یک نطق منظوم انتخاباتی به شرح ذیل:
رای ما : فقط ما!
قصیده ی انتخابیّه!
کاندیداتـور مطـرح، از کلّ رقیبـــان سر
از نامزد اصلح، یک خـرده هم اصلـح تر!
هم عارف و هم عـامی گشتند مرا حـامی،
معروف بـه خوشنامی، در باختر و خاور!
مـــا را نبـــود وحشت، از رد صلاحیت
قربان توای "هیات"،مدیون تــــو ای "کشور"!
گرچه موتور مخلص، گه گاه کند فس فس
امّید کــــه تــــا مجلس، چرخم نشود پنچر!
بــــا رای فزاینــده در دوره ی آینـــــــده
مـــاییم نماینده ، گـــــــر بخت شــود یاور
من مردمی و نازم، خوش صحبت و طنّازم
به به که چه می تازم،احسنت بر این استر!
دی گفت ترازومان : «کای دلبر مهرو مان!
از غصه ی محرومان، کلی شده ای لاغر!»
من حامی نسوانم ، جــان بر کف ایشانم
من درد تو می دانم ، پس رای بده خواهر!
من سرسبد گل هـا، معشوقه ی بلبل هــا
محبوب تشکّل هـا، یک دلبر سیمین سر(!)
«گه نعره زدی بلبل، گه جامه دریدی گل»
از عشق رخم بالکل، آن قاطی و این پرپر!
این: علم و سواد من، این :هوش زیاد من
اعضای ستــاد مــن، هستند بر این باور!
خطاط و دو تـا شاعــــر، تبلیغ گـر ماهر
یاردانقلی و باقــــــر ،قربانعلی و اصغر!
از سعی اکیپ من خوشگل شده تیپ من،
بنگر به تریپ من، این عکس شده محشـر!
با این رخ چون ماهم،در عکس چه دلخواهم
هم میهن همراهم ، کن نـــــام مرا از بر!
ناز قلمت ای یار! بر برگه ی رای این بار
تو اسم مرا بنگــــار، پس لطف مــرا بنگر!
گر سوی ستاد آیی شـام است و پذیرایی
هنگام دســـر چایی، بــا بیسکویت مـــادر!
از مکـــر رقیبانم ، هــر چند پریشــــانم
من رستم دستـــانم ، خالـــی نکنم سنگـــــر!
مزدور فرنگ آنها، بـــا بنده به جنگ آنها
بس دنگ و دبنگ آنها، بی شخصیت و عنتر!
گه دنگ و دبنگ آید،گه منگ و ملنگ آید
چون قافیه تنگ آید ، شاعـــر به... الی آخر!
یک نطق انتخاباتی دیگر از مشار الیه!