خر در "جُردن"!!

     (  !با مجوّز مرحوم جلال الممالک )  

بوده است خـــری که دم نبودش"

"روزی غــــــم بی دمی فزودش

گفتا که برای چــــــــاره ی کار

آن به که روم به ســــوی بازار

زانجا بخــــــــرم برای خود دم

آســـــــوده شوم ز طعــــــن مردم

از نقـــد ورا به کف چکی بود!

زان بیش به خانــــه قلکی بود!

بـــــــرداشت شکست قلّکــــش را

هـــم خــــرد نمــــود آن چکش را

زان بعـــــد برفت پیش سمسار

  نقــدا بفروخت  جُـــــــلّ وافسار        

چــون صاحب پــــــــول نقد گردید

با آن لب همچــو لعـــــــــل خندید!

خرکیف شـــد و سپس به تعجیل

خرّاطی خـــــــود نمـــود تعطیل(!)

با پـــــول ز بهـــــــــــر دم خریدن                                                              

فی الفور برفت ســـــــوی "جردن"

شد داخـــــــل یک مغــازه ی شیک

آکنـــــده ز جنسهــــــــــــای آنتیک

شد صاحب آن به پیشــــوازش

پرسیـــد ز مطلب و نیــــــــــازش

   آن کـــاسب دون ز حیلــــه پر بود

کوتــــاه کلام، گـــوش بر بود !

 ! یک مــــــــــــــــرد خلاف آبدیده

چـــون طعمــه ی خویش دم بریده!

آری که ز کاسبــــــــــان تهران)

عمریست که دپرس است شیطـــان!

البته نه آن که اهــل تقـــــواست

با پول حلال گــــــــــرم ســوداست

این دستــــــــــه به یمن دین وایمان

پاکند و همه "حبیب رحمـــان"

ای درد وبلای ایــــــــــن حبیبـــان

توی ســـــــر خیل نانجیبان...!)

خـــرگفت چنین به مــرد کاسب

هستــــــــــــم ز پی دمی مناسب

آورد برای او دمی چنــــــــــــــد

کای آهوی ماهــروی(!) بپسند!

برداشت؛ گذاشت ؛دست چین کرد!

یک دم ز میانشــــــــان گزین کرد!

خــــــرگفت که :  این دمم پسند است

از قیمت آن بگـــــــــو که چند است؟

گفتش که: اگـــر چــه نیست قابل

صد چــــــــوق بده تو در مقابل!

خر گفت که: من خرم نه خرپول!

کن لطف وبگـــــــــــو بهای معقول

هست ارچه مـــرا ز بی دمی غم

    بی فکــــــــر نباشم آن قـــدر هم

صد" راتو برای ما "چهل" کن!"

از بابت باقیش بحــــــــــل کن!

کاسب چـــــــو شنید حرف او را

سر داد تکــــــــــان وگفت : رو را!

خواهی که دهی مرا چهـــل چوق؟

شرمنده!....برو جلــــــو بزن بوق!

زین نرخ اگـــــــر تو دَم برآری

آن به کـــــــــــه روی و دُم درآری

این شیک تر است از دم اسب!

  این چانه زنی است مانع کسب!

کاین دم که پسند خاطــر توست

از خارجـــه آمده است با پست!

جنسش همـــــــه خارجی واعلا

تولید سفـــــــارشی است مــــــارا!

هرچنــــــــد که ورژن جدید است!

این بیـــــع به قیمت خرید است!

این قسمت آن محل وصل است!

این، جان داداش(!)اصل اصل است

این را نخــــــــری اگر؛ بوَد حیف

 عمـراً نشــــــــــوی دوباره خرکیف!

صد در صد این عتیقه چــــرم است!

بردار وببین چقــــدر نـــرم است

دَم زد ز دُم و نمـــــــــود تعریف

 خــــــــر شیفته شد بـــرآن اراجیف

القصّه ز بعــــــــــــد این مطالب

دم را به خــرک نمــــــــــــود قالب

آنقدر بگفت تــــــــا خرش کرد

البت خـــــر بود خرترش کرد –-

زینگونه برید گــــــــوش خر را

مغبــــــــــون بنمود "جنس خر" را

خـــــــــر دم بگرفت وبست برخود

گفتـــــــا که :شدیم "دنب  سرخود"!

درآینـــــــــــــه دیــــد هیا تش را

از یــــــــــــــــاد ببـــــرد قیمتش را

هر نقــــــــد که داشت توی خورجین

رو کـــــــرد و بریخت روی  ویترین

از شادی خویش یک دهن خواند!

گویی  آواز درچمـــــــــن خواند!!

تحــریر حـــریر وار عرعر...!)

عالـــــــــم شده مات" سولفژ" خر!)

با شوق ز لُپّ آن دغــــــــل باز

یک مــــــــــاچ گرفت با بسی ناز!

خـــــــــر با دم آکبنــــــــــد و تازه 

زد بیــــــــرون از در مغـــــــــازه

گه یورتمـــــــه رفت و داد ویراژ

گه رفت به زعم خود دِرِساژ(!)

آمـــــد چـو سمنــــــــد ازپی تک

انداخت ز فــرط شــــوق جفتک

با جفتک اولی کــــــــــه انداخت

کــــــار دم آکبند خـــود  ساخت!

در رفت همـــــــــه سجـــافش از هم

وا شد همــــــــــه کوکهـــاش از دَم! 

شد کنده دمش به کل ز ُدمگاه!

جمعی به نظـــــــــــاره گرم قاه_ قاه

بیچــــــــــــاره خرک میان "جردن"

می خواست زفـرط  شرم مردن

هــم دنب نیافت آخــــــــــــرکــار

هم" گوش بریده" شـــــــــد به بازار

 مسکیـــــــن خرک آرزوی دم کرد

نایافته دم دو گــــــوش گـــــم کرد"

      دیماه  ۸۴