بوالفضول الشعرا

پستِ پست مدرن

bolfozool — Wed, 11 Jun 2008 16:45:18 GMT

دو غزل پوست مدرن

... + شعري از استاد محمد حاجي حسيني(به همراه بيوگرافي ايشان)

غزل پوست مدرن ۱

تـــــو تلپ مــــن تلپ ته کافــه ، عطـــــــــر یک بوسه در جوارح من

تق تق ضربه ای به درب موال، اِهه(1)...تو- بعد لحظه ای – اِهه...من!

-مرگ بر موش! -مرگ موش کجاست؟ منم آن موشکی که می مرگم

گربه بی شورت می دود سویم(۲) ، و یکی قهقهه..هه هه.... هه هه من!

خلط شیرین مبحث سینه ، («سینه» را صاف می کند دختر)

-این تویی اکسپکتورانت(۳) غزل؟

... و چنین می شوی تو واله من!

گاوِ خر چشمِ خوک گوش منم(۴) ، هندوی بی کلاس، آدم باش!

(...که شدم له به زیر سُمهایم ،گند زد بــاز لاشه ی له من!)

باز هم روی برج میلادم ، دست در دست مرگ می رقصم

می زنی داد: پر بزن یابو!، پاسخ من،سه نقطه...] خر خودتی!]

تو تلپ من تلپ به گوش به گوش ، گوشوار تـو از لبم آویخت

آخرین لحظه گوشی ات نالید، جان بدر بردی از سوانح من!

..............................................................................

(1): سرفه ي تحذير!- با صوت طبيعي ادا شود

(۲):در روياهاي مرد مرده هميشه بچه گربه اي به سويش مي دويد و از او دور مي شد"

جي.اف.هالوسکي

(۳): Expectorant

(۴):اقتباسي آزاد از مصرع:

"جوجه خره، گاو منه..."

غزل پوست مدرن ۲

مرده ی شور،مرده ی شیرین،مرده ی تفت داده با کفگیر

شور این مرده را در آوردی برو ای مرد مرده شور بمیر

پوزخندی بزن به معده ی خود، پوز این خنده را بزن دلقک!

معده ی گاز سوز سیری چند؟ تف بر این چند و چون معده ی سیر

توی این ساک زرد می لولند سوسک و سکس و سکسکه درهم

گرچه کک مرده توی تنبانم ، توی شلوار جین من یک جیر↓

جیرک لال می زند گیتار، سفــــــر آغـــــــــــــاز می شود اینسان

ایستگاه از قطار می گذرد ... و تو خنگول! توی کوپه اسیر

بـــاز هم پنج خطّ حامله ام ســر زا می روند گام بگام...

حال «پا -گا-نی نی» (1)ندارم آه، آل ِارکسترال، حال نگیر!

باز هم "هشت و نیم" نیمه شب است، "فِدِریکو"!(۲) بیا سر صحنه

[«حرکت-دوربین-صدا →!»...O,God!]

قلب من تـــــوی کیسه ای دم در.... و یهــــو فیکس می شود تصویر

حال اسپایدرمنی دارم (۳)، به«تو» این «من» چقدر می چسبد

می تنم بر تنت تنا تن تن، این منم عنکبوت شاعر و پیر

دل من مورس می زند امشب:توتو-تو-تو فقط توتو-تو-تو

«تو» فقط«تو» چه واژه ی نازی! جگرت را بخورم «ضمیر»! (۴)

-«میشه من عاشقت بشم خانم؟!» عشق در کوچه نرم می لغزد

-«یخ کنی،خاک بر سرت میمون!» ...می شود آب روی من تبخیر!

روی میز توالتت (۵) هر شب، یک روژ دلشکسته می ری...

می زنی روژ به روی تصویرت،آینه می زند کهیر کهیر

ترس از آن چشم قهوه ای دارم، آه ای فالگیر، می میرم

ریسمانی بیار لاکردار! فال من کرده توی فنجان گیر

نصفه شب در اتاق می رقصند،استکان عرق، ورق...شترق!
این صدای شکستن سیلی است...( ننه(۶) خوابانده بیخ گوش حقیر!)

.....................................................................

(1): Nicolo Paganini آهنگساز معروف ايتاليايي قرن نوزده

(۲): Federico Fellini و "هشت و نيم" اش

(۳):SpiderMan

(۴):شکست وزن آگاهانه و از روي هيجان شاعر است.

(۵):Toilet

(۶):Mom, Mommy

(طنزي كه هم اينك به دستمان رسيد...!)

از : استاد محمد حاجي حسيني (۱)

"داني كـــه چيست دولت ، ديدار يــار ديدن"

يك چــــاي داغ لب سوز، با قند سركشيدن

عالي است با مكافات فوق ليسانس گشتن

وانگه سماق هــــــا را با دوستـــــان مكيدن

پز مي دهي كه بازار، از جنس هست لبريز

كـــو پول و كــــو درآمد، كــــــو قدرت خريدن

مــــا روز وشب به ناچار، شبكار و روز كاريم

امـــــا هميشه لنگيم بـــــــا اين همه دويدن

اي بخــت لامروّت، تــــــــو معـــرفـــت نداري

حدّ و حســــــــــــاب دارد خوابيدن و كپيدن!

روزي سه چــــار ساعت،ما و، صف اتوبوس

اما شمــــــا و هـــــــر روز ، در بنزها لميدن

تو كاهي اي درآمد! خرج است همچنان كوه

داري عجــــــب تخصص در كـــــــــار ورپريدن

وقتي كه نيست پارتي، قارداش نتيجه يوخدور-

در جستجـــــوي كاري هي گيوه ور كشيدن

پيش رئيس رفتن ســــــــودي جـــز اين ندارد

حـــــرف حســــــاب گفتن، پرت و پلا شنيدن

.........................................................................

(۱): استاد محمّد حاجي حسيني يكي از طنزپردازان و فكاهه نويسان صاحب نام روزگار ماست.وي به سال ۱۳۰۸ در روستاي كن به دنيا آمد، از پانزده سالگي به سرودن شعر طنز و فكاهه پرداخت و در نشريات نامداري چون"توفيق،كاريكاتور، خورجين،گل آقاو..." قلم زد و شعر منتشر كرد.

استاد محمّد حاجي حسيني از سال ۱۳۵۲ وارد راديو شد و تقريبا با تمامي بخش هاي رايو همكاري تنگاتنگ داشته و دارد. از مشهورترين برنامه هايي كه ايشان در آن فعاليّت داشتند مي توان به "صبح جمعه باشما، عصر جمعه با راديو، راه شب" (و دهها برنامه ديگر) اشاره كرد.

از كتاب: فال حافظ - محمد حاجي حسيني - ناشر: دفتر پ‍ژوهش هاي راديو

!شعر ترسناک

bolfozool — Mon, 26 May 2008 17:22:18 GMT

شعر ترسناک! (۱)

شکستـــــــه بادبانم از هجــــــوم بــــاد می ترسم

به کشتی-بی خیال دال- چون سَنباد(!) می ترسم!

نمی ترسی نترس،اینجا دموکــــــــراسی بوِد حاکم

نگو هی: از چه می ترسی؟ دلم می خواد می ترسم!

مرا دیدی زدی فریــــاد: او مــــــــــــای لاو! می آیی؟

تو را دیدم زدم فریــــــاد: او مـــــــای گاد! می ترسم!

(چه فریادی چه کشکی؟ من کــــــه فریادم نمی آید

که من در موقع ترس از خــــــــــود فریاد می ترسم!)

در اکشن های دیروزی چنـــــــــــان غرقم که امروزه

ز جمشید آریــــــا حتی سعیــــــــد راد می ترسم!

دوباره در دلــــــم جــــا کرده ترس از ارتفـــــاع اینک

که از معشـــــــوق بالای یک و هشتاد می ترسم!

سیه چشم و کمرباریک هم گر بـــــــــود ، واویلا!

نمی دانم چـــــــــرا از این قبیل افراد می ترسم

نپرس از من: چرا در کیش زی ذی مسلکان باشی؟

مگر من نیستم "کیشی" ، خب از "آرواد" می ترسم!!

مرا دیسک کمـــــر باشد از آن در مجلس شادی

ز شش هشت و عموما ریتم های شاد می ترسم!

تویی پردل که مشتاق گـــــــروه راک "ایگلز" ی (۲)

منم بزدل که از گنجشکک فرهـــــــاد می ترسم!

ندارم اعتیاد امـــــــــــا ز شـــــــــوق شربت تریاک

از اینکه ناگهـــــــــان روی شوم معتاد می ترسم

اگر چه مدتی قــــــــــــــر داد و بعدا باد او خوابید

هنوز از عشوه هـــــــــای دوم خرداد می ترسم!

به وقت کوه رفتن «کولــــــــه پشتی» بر نمی دارم

هم از یاری که باشد نـــــــام او «فرزادـ» می ترسم!

اگر چه نیمه ی پنهـان من پاک است و باکم نیست

هنوز از لحظه ی رو کردن اسنــــــــــاد می ترسم

منم عشق تریبون و کف و سوت شمـــــــــا اما

از ایــــــــراد سخنرانــــی پر ایـــــــــراد می ترسم

اگر چه توی شعــــــــر من عدالت می کند بیداد

من از این داد هم - ای داد و ای بیداد- می ترسم!

دلم خواهد شـــــــــود آزاد امــــــــا دیده ام گوید:

من از خنجر که نیشش باشد از فولاد می ترسم!!

نشد شعرم شود جفت سیاست چون به هر بیتی

عروس طبع من زر زد که : از دامــــــاد می ترسم!

...................................................................

(۱):در وبلاگ مرد رندو در اقتفای غزل ایشان چند بیتی کامنت گذاشتیم و بعد ابیاتی هم اضافه کردیم تا ترس طبعمان بریزد!

(۲): Eagles -عقابها - گروه معروف موسیقی راک در دهه ی هفتاد میلادی

(طنزی که هم اینک به دستمان رسید...!)

ابیاتی شیوا از استاد نجوای عزیز و ابیاتی ناشیوا -در پاسخ ایشان- از خودمان!

نجوای کاشانی:

البته این سلام به آقــــــــای بوالفضــــول         هرچند گشته یک کمی از دست ما ملول
ما دامن ارادتمــــــــان بسته بر کمـــــــــر          وز آن نمی کنیم به این ســــادگی عدول
گیرم کــــه حضرتش ننماید به مـــــا نگاه          مـــا می کنیم جیره ی یومیه را وصـــــول
از بس که آمد و شد مان می شود به روز        خورشید کرده درافــــــــــق مهرمان حلول
از طنز هــــای رنگ به رنگ جناب دوست         محظوظ می شویم ، کماکان،علی الاصول
از شعر هـــــای وسوسه انگیز و دلنشین         گاهی به حد مسخ شدن می خوریم گول
این گربـــــه هــــا چقدر ملوسند و دلپذیر          آدم ز دلرباییشـــــان می شود خجــــــول
یک دل نه صد دل عاشق دم هایشان شدیم    "مجنون " به عقل آمده ، یا معشر العقول!
در تنگنــــــای قافیــــــــــــه گیریم ، لاجرم          داریم میکنیم درین ژرف هـــــــا افــــــــول
از سن و سال خویش خجالت کشیده ایم        هرجا که گشته سفته ی احساسمان نکول
..............
با عشـــــــــق دیگران نتوان داشت ارتباط          تنها مگــــــر که صاحب ِرخصت کند قبــــــول

بوالفضول:

کی گفته گشته ایم ز دست شمــا ملول؟          نامش بگو که من کنمش سکه ی یه پول!!
باشیر اندرون شدو با جـــــان بدر شــــود...          آمیخته است مهـــــــر تو با جان بوالفضول
خواهي که حدّ آن بشناسي برو بيـــــــــار         از بهـــــــــر وزن کردن اين عشق ، باسکول!!
تا "گلستان شعر و ادب"شد از آن تــــــــو           طبع تــــــو ملک شعـــــــــر در آورد در تيول
يک استکــــــان زديم ز صهباي شعــــــر تو           مـــــــا را گرفت و کرد به يک لحظه لول لول
در تنگنــــــــاي قافيه ام ليک بـــــــــــاز هم           پيدا کنم موارد ديگـــــــــر بــــه ضرب زول(!) (1)
(تا طبع بنده رفت به پل ،داد زد ز جـــــــان:          ول کن داداش! ضربه ي فني شدم، قبول!)

..........
(1): "زور" ما شبيه "زور "بچه ي دو ساله س!

يک پوزش اساسي نيز از دوستان، که اين روزها به علت مشغله هاي فراوانه(!) کمتر مي توانم بهشان سر بزنم، سر فرصت جبران خواهم کرد اساسي!ان شاءالله

آب و برق!

bolfozool — Mon, 12 May 2008 16:33:18 GMT

آب و برق!

(به وزارت نیرو) (۱)

چون خانه های ابر که دارند آب و برق

در توربین دیده دو یـــــــارند آب و برق!

هم نور دیده ها زتو هم اشکشان ز توست

این خانه ها ز لطف تو دارند آب و برق!

شمشیر آبدیده ی قبضت زند چو برق

زین قبضه قبض روح بیارند آب و برق!

عمریست در کنــــار هم و مونس همند

انگـار در مثل دو" بـِرار"ند آب و برق!

رامند اگــــــــــر به ایمنی خود بها دهی

ورنه ز جــــــان دمار بر آرند آب و برق

آیند با هــــــــــــزار مشقّت به دست ما

از آسمــــــان به خانه نبارند آب و برق!

نیروی تو اگـــــــر نکشاند به زورشان

تا هیــــــــچ خانه ره نسپارند آب و برق

گه بین راه خسته و از پــــــــا فتاده اند

در سیم و لوله زار و نزارند آب و برق

هسته اگر ز خویش انرژی رهــــــا کند

کم پشت گوش خویش بخارند آب و برق!

حـــــــــقّ مسلمی است انرژی هسته ای

این حـــــــقّ را ز کف نگذارند آب و برق

یک عده بی ملاحظه اسراف می کنند

از دستشــــان همیشه شکارند آب و برق

گاه از فشار مصرف این عدّه ذلّه اند

مضروب از این گروه فشارند آب و برق!

گاهی به مثل اهل سیاست شبانه روز

تبلیغ کرده ، اهـــــــــل شعارند آب و برق

در لوله برق و داخل سیم آب می رود

این روزهـــــا چه شعبده کارند آب و برق

از روی و چشم خلق روند و جهند و باز

بر حبّ خلـــــــق داعیه دارند آب و برق!

شعــــــرم ز آبداری خـــود تابناک شد

تا که بر این قصیده ی سوارند آب و برق

شد آب و برق مصرفی شعر من زیاد

در بیت بیت بنـــــــــــده قطارند آب و برق

خواهم من از خدا رقــــــم سکته آوری

در پـــــــــای قبض من نگذارند آب و برق!

(۱):شعري براي جشنواره ي طنز سرکاري وزارت نيرو که گويا لغو شد... گفتيم حالا که کفگير طبع خورده به ته ديگ ،بهانه اي براي به روز شدن باشد!

عشق سرکار!

bolfozool — Sun, 06 Apr 2008 05:08:18 GMT

... بعد از مدت مدیدی اینجا و اینجا را هم به روز کرديم و از متروکيت نجاتشان داديم تا اطلاع ثانوي!! .... دوستان خواستند قدم رنجه و قلم رنجه کنند ، آماده ي پذيرايي مي باشيم!

عشق سرکار!

یاد بـــاد آنکه دلم عاشـق سرکار نبود

طفلکی از تو و عشق تـــو سر ِکار نبود

شیخ از حال دل من خبری هیچ نداشت

سی دی عاشقی ام بر ســــر بازار نبود!

نقل مشروح خبرهــــــای دل رسوایم

باعث خجلت گوینــــده ی اخبار نبود!

عقل گه گاه به کــــــار دل من می آمد

اینچنین از لگد عشق تـــــو ناکار نبود

چت نمی کردم و از خرج نتم آخر ماه

کیس من در گرو اصغـــــر سمسار نبود!

فرت فرت از لب لعل تو شکر می بارید

رطبی بود ولی موقـــــــع افطار نبود!

نرگس مست تو ای دوست تمارض می کرد

چشم بیمار تـــــو مي ديدم و بیمار نبود!

می نهادم کپه ی مرگ خودم را راحت

بنده را شب همه شب دیده ی بیدار نبود

پیش تو دست و دلم هیـــــچ نمی لرزیدند

چون مرا استرس "لحظه ی دیدار" نبود

رخت اسپورت مرا راحت جان بود و به سر

فکر دامادی و قرض کت و شلوار نبود!

در محــــــــل خير سرم بچّه ي مثبت بودم

تــــــوی جیب بغلــــــم پاکت سیگار نبود

فارغ از شعر و غزل سوت زنان مي گشتم

کار من اینهمه با کاغذ و خودکــــار نبود

شاعرم کردی و احسنت که بی عشق رخت

هنری از من بی عرضــــــه پدیدار نبود!

(طنزي که هم اينک به دستمان رسيد...!)

هديه اي از گناباد

احمد پاکروان گنابادی :

به نام اون خدایی که بـــــــا خنده                در دلا رو روی غم می بنده
به نــــــام اون خدایی که همیشه             خوب می دونه آخر کار چی میشه
به نام اون خدایی کـــــــــه یاد اون              تسکین هر دردیه تو دلامون
خدای هر چی که الان هست و نیس          خدای بوالفضولای طنزنویس
بوالفضولایی که همش سعی دارن            شادی و لبخند تو دلا بکارن
بوالفضولایی که می خوان آدمـــــا              قد یه دنیا دور بشن از غما
تو دلشـــــون شاید هزار غم دارن              خیلی چیزا تو زندگی کم دارن
امــــا بازم دلای شــــــــادی دارن               زندگیای با نشاطی دارن
تو بوالفضول !! نمی دونم کجایی                کجای این دنیای بی وفایی
نمی دونم چند سالته؟ چه شهری          با چه کسایی دوستی با کی قهری
اما دلای ما بــــــــــه هم نزدیکه                راه میون دلامون باریکه
مثل خودت منم یه طنـــز نویسم                عالمی دارم با روان نویسم
یه هدیه هـــــم برات دارم عزیزم                محبتامو توی اون می ریزم
برات ایمیلــــــش می کنم ببینی                ستاره آسمونو زمینی
امیدوارم هدیه ی من قبول شه                یه عضوی از وبلاگ بوالفضول شه

یه گوشه تــــــوی وبلاگت بزاری              تا آخر عمر دیگه ور نداری
به وبلاگم سر بزنی زود بــه زود              نظر بدی به مطلباش هر چی بود
مایل به همکاری بودی زود بگــو                توی سرت هر نظری بود بگو
خدانگهـــــــــــدار تــو باشه طناز              یک نظری تو وبلاگ ما بنداز.

این هم هدیه من :

پاسخ بوالفضول:

داش احمد! این دلم شده هلاکت           صد آفرین به اون "روان پاکت"!

شهر شمـــــا کاخک(1) استادیه             دیــــــــــار پروین گنابــــــادیه (2)

ادیب وارستــــــــه ی کشـــورما             محقــــق و مترجــــــم توانــــــا

مشهوره سعی و پشتکار و صبرش       الهی که نـــــور ببـــاره به قبرش

از راه اومد طبــــــــع ترانه سازت            شعـــر قشنگت و هدیه ی نازت

قندا رو آب – تـــوی دل بنده- کرد!           بوالفضولو حسابی شرمنده کرد

خطّ قشنگتــــــــون :خطّ شکسته          (نه مثل خطّ ما شکسته -بسته!

هی چپ و راس، پايين و بالا میره!           جلـــــوی آفتاب بذاری را میره!!)

شکسته شد بازار نسخ و تعلیق              صد آفرین! کارت درستـــــه رفیق!

اسم ما رو که بی کلاسه و زشت            دست شما چه جوری خوشگل نوشت؟!

برای این هدیه ی تن تنـــــــــانی           تشکر و سپـــــــاس و قدردانی!

خب بپریم تــــــــــــوی وب گناباد!            عجب وبی! انگــــــوری باغت آباد!

مطلب توپ داره و عکسای تاپ!               شعبده های خفــــــن فتو شاپ!!

الهی "بوالفضــــــول" نبینه داغت              میرم، ولی بازم میــــــام سراغت

تنت توپ و سرت سبز و دلت شاد               قربون مهربونیــــــات ...زت زیاد!!

..........
(1): کاخ کوچک! و همچنین: از بخشهای گناباد
(2):زنده یاد استاد محمد پروین گنابادی